III SA/Wa 2274/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T.W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lutego do grudnia 2008 r. postanawia ustanowić na rzecz skarżącego adwokata Skarżący T.W. zwrócił się o ustanowienie adwokata z urzędu, motywując to [...]. Podkreślił, iż jest osobą bezrobotną i żyje od wielu lat na progu nędzy, gdyż wszystko zostało zajęte przez organy. Kwotę 20.000 zł zapłacił za Skarżącego jego syn, przeznaczając na to wszystkie swoje życiowe oszczędności. Dodał, iż wszelkie informacje na temat jego sytuacji finansowej znajdują się w aktach sprawy. Skarżący przedłożył zaświadczenia lekarskie. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga to, iż sytuacja materialna Skarżącego była już wcześniej przedmiotem analizy, w efekcie której postanowieniem z 31 października 2017 r. zwolniono go od wpisu od skargi powyżej 20.000 zł. W postanowieniu tym szczegółowo wskazano na przesłanki określone w art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", warunkujące przyznanie prawa pomocy. Stwierdzono, że sytuacja materialna Skarżącego jest trudna, choć nie zwalnia go to od inicjatywy w chociażby częściowym zebraniu środków potrzebnych do prowadzenia sporu. W efekcie zadecydowano o zwolnieniu Skarżącego od poniesienia kosztu wpisu od skargi powyżej 20.000 zł. Wyrażone powyżej stanowisko o trudnej sytuacji materialnej Skarżącego referendarz sądowy rozpoznający obecny jego wniosek w pełni podziela. Wyjaśnia jednocześnie, że zrezygnował z wzywania Skarżącego do nadesłania dodatkowych dokumentów, gdyż oparł się na informacjach wcześniej przez niego udzielonych. Wynika z nich mianowicie, że od 2013 r. Skarżący jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna. Wpisano go także do rejestru dłużników niewypłacalnych. Uwzględniając powyższe oraz charakter rozpoznanego u Skarżącego schorzenia (leczy się [...] , przyjmuje [...] , a aktualnie jest hospitalizowany) referendarz sądowy stwierdził, że zasadne jest ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.