III SA/Wa 2276/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alojzy Skrodzki, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 - postanawia sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 2276/10 w ten sposób, że w przedmiocie sprawy zastąpić słowa "określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009" odpowiednio w pierwszym i drugim wierszu od dołu wskazanego wyżej wyroku słowami "określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007" - Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem takie nieprawidłowości, które mają oczywisty charakter. W żadnej natomiast mierze sprostowanie nie może prowadzić do zmiany zapadłego rozstrzygnięcia. Oczywistość wadliwości może jednak wynikać tak z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. W sentencji wyroku z dnia 3 grudnia 2010 r. w miejscu wskazanych w sentencji niniejszego postanowienia wystąpiła niezamierzona omyłka w zakresie roku za który określono zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych. W niniejszej sprawie z akt sprawy wynika, iż przedmiot sprawy w którym zapadło ww. rozstrzygnięcie dotyczył określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 r. a nie jak błędnie wskazano roku 2009 r. Wobec oczywistości zaistniałej omyłki, nieprawidłowe wskazanie roku za który określono wymiar podatku uznać należało za podlegający wyeliminowaniu w drodze sprostowania. Stosownie do tego na mocy art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.