III SA/Wa 2277/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: zawiesić postępowanie sądowe W dniu 20 października 2004 r. V. Spółka z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca) złożyła deklarację uproszczoną AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki [...], w której wykazała podatek akcyzowy w łącznej kwocie 124.730,00 zł. W dniu 21 października 2004 r. Skarżąca dokonała wpłaty podatku na konto Izby Celnej w W. Pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r., skierowanym do Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: "NUC"), Skarżąca wniosła o stwierdzenie i zwrot nadpłaty tego podatku w kwocie 124.730,00 zł. Postanowieniem z [...] lutego 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Decyzją z [...] listopada 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. na podstawie art. 207, art. 21 § 3 oraz art. 63 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) dalej: "O.p.", art. 79, art. 80 ust. 1, ust. 2 pkt 2, ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 82 ust. 3 ustawy z 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) dalej: "u.p.a." oraz § 2 ust. 1 i § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżania stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825 ze zm.) określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym wynikające z ww. deklaracji uproszczonej AKC-U w wysokości 124.730,00 zł. Po rozpatrzeniu odwołania od ww. decyzji Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] czerwca 2011 r. utrzymał w mocy ww. decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. w sprawie określenia Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Następnie Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W., ewentualnie o jej uchylenie wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. W odpowiedzi Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało zawiesić. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270, ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] czerwca 2011 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] listopada 2010 r. w sprawie określenia Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym wynikającego z deklaracji uproszczonej AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów marki [...]. Decyzje te zostały wydane w następstwie korekty deklaracji AKC-U i złożenia przez Skarżącą w dniu 31 sierpnia 2009 r. wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym. Podatek ten Skarżąca wykazała w deklaracji uproszczonej AKC-U złożonej do organu w dniu 20 października 2004 r. Co istotne w sprawie, w dniu 21 października 2004r. dokonała zapłaty zadeklarowanego podatku. Odnosząc do powyższego stanu faktycznego przepisy regulujące przedawnienie zobowiązania, wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Jednocześnie należy mieć na uwadze, iż na podstawie art. 59 § 1 O.p. zobowiązanie podatkowe wygasa w całości lub w części wskutek zapłaty. W niniejszej sprawie obowiązek podatkowy powstał w październiku 2004 r. Zobowiązanie podatkowe, w związku z zapłatą, wygasło w dniu 21 października 2004r. Mając zatem na uwadze treść art. 70 § 1 i art. 59 § 1 O.p. wywieść należy, że zobowiązanie podatkowe w niniejszej sprawie przedawniłoby się z dniem 31 grudnia 2009 r. W związku z powyższym, wątpliwość Sądu budzi to, czy Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. mógł po dniu 31 grudnia 2009 r. - czyli po upływie terminu przedawnienia - wszcząć postępowanie podatkowe, jak również wydać decyzję w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym, która wpływać będzie na rozpoznanie wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym, w sytuacji kiedy zobowiązanie podatkowe Spółki wygasło już poprzez zapłatę. Wobec powyższych wątpliwości, po uwzględnieniu treści postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r. sygn. akt I FSK 174/11 zasadne było zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie. W wymienionym powyżej postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów tego Sądu zagadnienie prawne, budzące poważne wątpliwości, to jest: "Czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60, ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji Podatkowej)". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że skoro brzmienie art. 70 § 1 O.p. pozostaje niezmienne od momentu wejścia w życie O.p., tym samym należy uznać, że od odpowiedzi poszerzonego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego na postawione wyżej pytanie w sprawie o sygn. akt l FSK 174/11 - zagadnienie prawne - zależy również rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Powyższe wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i na jego podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.