III SA/Wa 2277/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec i sierpień 2012r. postanawia 1) zwolnić skarżącą od wpisu od skargi powyżej kwoty 1.000 zł (słownie: tysiąc złotych) 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie Skarżąca J. F. , na urzędowym formularzu PPF, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazała, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada pieniędzy na uiszczenie wpisu od skargi. Oświadczyła, że na skutek działań organów skarbowych nie prowadzi już działalności gospodarczej. Obecnie uzyskuje dochody w kwocie 667 zł. Samotnie wychowuje córkę urodzoną [...] . ojciec dziecka przekazuje na utrzymanie córki 500 zł. Skarżąca wraz z córką zamieszkuje u siostry. Siostra pomaga Skarżącej i jej córce. Natomiast brat jest rolnikiem i nie może jej pomagać. Rodzice Skarżącej zamieszkujący w małej miejscowości są niezamożni i utrzymują się z emerytur (matka, 900 zł, ojciec 700 zł). Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z córką (ur. w [...] r.), oraz że nie posiada żadnego majątku. Posiada jedynie oszczędności w kwocie 880 zł. Skarżąca uzyskuje miesięczne wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 543 zł netto oraz alimenty na córkę 500 zł. Skarżąca wyjaśniła ponadto, że nie ma żadnych obciążeń kredytowych i jest na utrzymaniu siostry. Koszty leczenia córki pokrywa z pensji i pieniędzy od ojca dziecka. Skarżąca wyjaśniła, że koszty reprezentującego ją doradcy podatkowego zamierza pokryć z wygranej sprawy.. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego Skarżąca przesłała zeznanie podatkowe PIT-36L za 2015 r. oraz wyciągi z rachunku bankowego. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem referendarz sądowy przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze powołany przepis oraz wysokość wpisu od skargi (jedynego wymaganego na tym etapie postępowania kosztu sądowego) wynoszącego 93.530 zł referendarz sądowy uznał, że jego uiszczenie przekracza możliwości finansowe Skarżącej. Skarżąca, co prawda prowadziła działalność gospodarczą i uzyskała w 2015 r. wysoki przychód 4.379.185,97 zł ( koszty uzyskania przychodów wyniosły 4.352.782,57 zł, dochód wyniósł 26.403,40 zł), jednakże działalność ta nie jest już prowadzona (zgodnie z oświadczeniem Skarżącej). Wskutek działań organów skarbowych został zajęty rachunek bankowy Skarżącej. Obecnie Skarżąca utrzymuje siebie i córkę z wynagrodzenia za pracę w kwocie 543 zł netto oraz alimentów od ojca dziecka w kwocie 500 zł. Skarżąca wraz z dzieckiem zamieszkuje u siostry, która ponosi koszty utrzymania Skarżącej. Skarżąca ponosi koszty leczenia córki. Skarżąca posiada natomiast oszczędności w kwocie 880 zł. Tym samym uznać należało, iż Skarżąca wykazała, że obecnie nie ma dostatecznych środków na opłacenie skargi w pełnej wysokości. Zasadne jest zatem zwolnienie Skarżącej od należnego od tej skargi wpisu w kwocie powyżej 1.000 zł. Jednocześnie wskazać należy, że na obecnym etapie postępowania kwota wpisu sądowego jest jedynym kosztem, do którego uiszczenia Skarżąca jest zobowiązana. Przyszłe ewentualne koszty postępowania mogą być przedmiotem rozpoznania kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zauważyć bowiem należy, że sytuacja materialna Skarżącej do tego czasu może ulec poprawie. W tej sytuacji na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.