III SA/Wa 2279/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Włodzimierz Gurba po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania zwrotu nadwyżki podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. postanawia odmówić stwierdzenia prawomocności punktu 2 wyroku z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16 oraz punktu 3 wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16 Wyrokiem z dnia 22 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2016 r. w przedmiocie przedłużenia terminu dokonania nadwyżki podatku od towarów i usług za IV kwartał 2015 r. oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz K. Sp. k. z siedzibą w W. kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca K. Sp. k. z siedzibą w W. pismem z 16 października 2017 r. wniosła o uzupełnienie wyroku. Dyrektor Izby Skarbowej w W. pismem z 9 listopada 2017 r. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Skarżąca pismem z 10 listopada 2017 r. również wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16; uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz Skarżącej kwotę 397 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z 3 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie z wniosku o uzupełnienie wyroku z dnia 22 września 2017 r. oraz postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r. odrzucił skargę kasacyjną organu. Pismem z dnia 26 stycznia 2018 r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2017 r. Wnioskiem z 12 marca 2018 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie prawomocności punktu 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017 r., argumentując, że Skarżąca zaskarżyła tylko punkt 1 wyroku, zaś skarga kasacyjna organu została odrzucona. Ponadto Sąd wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. uchylił jedynie punkt pierwszy wyroku. Wnioskiem z 21 marca 2018 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie prawomocności punktu 3 wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., argumentując, że Skarżąca zaskarżyła w skardze kasacyjnej jedynie punkt 1 i 2 wyroku, a organ nie złożył skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 169 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 , poz. 1369 ze zm., dalej; "P.p.s.a.") prawomocność orzeczenia stwierdza na wniosek strony oraz w przypadku, o którym mowa w art. 286 § 1, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym, a dopóki akta sprawy znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym - ten Sąd. Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie prawomocności wyroków z dnia 22 września 2017 r. (co do punktu drugiego) oraz z dnia 20 grudnia 2017 r. (co do punktu trzeciego), zawierających rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, z uwagi na brak skutecznego zaskarżenia tej części rozstrzygnięcia. Jakkolwiek przytoczoną przez podatnika argumentację co do zasady uznać należy za prawidłową, to jednak w niniejszej sprawie kwestia prawomocności orzeczenia będzie się kształtować odmiennie z uwagi na to, jakiego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku dotyczy wniesiona skarga kasacyjna. Zważyć bowiem należy, że rozstrzygniecie w przedmiocie kosztów pozostaje w ścisłym związku z rozstrzygnięciem Sądu zawartym w punkcie drugim wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. tj. uchyleniem zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji. Związek ten wyraża się w tym, że bez rozstrzygnięcia Sądu o uchyleniu zaskarżonej decyzji lub postanowienia, Sąd nie może zasądzić kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej (pomijając sytuację o jakiej mowa w art. 201 § 1 P.p.s.a.). Wobec tego, kwestionowanie przez Skarżącą wyroku w części, w jakiej Sąd orzeka o uchyleniu zaskarżanego postanowienia oraz postanowienia organu pierwszej instancji, powoduje, że wyrok z dnia 20 grudnia 2017 r. nie uzyskuje waloru prawomocności tak w punkcie drugim, jak i w punkcie trzecim, w którym Sąd zasądził na rzecz Skarżącej koszty procesu. Ponadto wyjaśnić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 2279/16, a nie jak twierdzi Skarżąca punkt pierwszy tego wyroku. Mając powyższe na względzie, Sąd na mocy art. 169 p.p.s.a. a contrario orzekł jak w sentencji postanowienia.