III SA/Wa 2280/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-09-14

Skład orzekający: Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, nieposiadająca dochodów ani majątku, może uzyskać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna przebywająca w zakładzie karnym, nieposiadająca dochodów ani majątku, może uzyskać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Sąd ocenia sytuację materialną strony, biorąc pod uwagę jej obecne możliwości finansowe oraz perspektywy zarobkowania.
Stan faktyczny
Skarżący G.R. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Skarżący przebywa w zakładzie karnym, nie posiada majątku ani dochodów, samotnie prowadzi gospodarstwo domowe i nie ma rachunku bankowego. Uzasadnił potrzebę ustanowienia pełnomocnika również ułomnością prawną i brakiem wykształcenia prawniczego.
Rozstrzygnięcie
1. Zwolniono Skarżącego od kosztów sądowych; 2. Ustanowiono Skarżącemu adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 14/09/2016 r po rozpoznaniu wniosku G.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi G.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia odsetek od zaległości podatkowych p o s t a n a w i a 1. zwolnić Skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić Skarżącemu adwokata z urzędu Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz 718) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona. Skarżący, formularzem PPF z 2/9//2016 r., zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu - adwokata. W uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuacją finansową i życiową. Oświadczył, że przebywa w zakładzie karnym. Wskazał, że nie posiada ani majątku, ani dochodów. Samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie ma rachunku bankowego, ani źródeł pomocy. Prośbę o ustanowienie adwokata z urzędu uzasadnił – oprócz tragicznej sytuacji majątkowej – także ułomnością prawną i brakiem wykształcenia prawniczergo Należało stwierdzić, co następuje: Jedynym wymagalnym kosztem sądowym jest wpis od skargi w wysokości 500 zł. W ocenie referendarza sadowego, przebywanie przez Skarżącego w zakładzie karnym i przez najbliższy okres czasu, jak też brak dochodów i oszczędności uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wskazanym w sentencji zakresie. Skarżący nie tylko nie posiada obecnie żadnych środków finansowych, ale też znikome są szanse na podjęcie przez niego pracy zarobkowej w najbliższym czasie. Skarżący ma też prawo do rozpoznania jego skargi przez Sąd – i to niezależnie od posiadania przez Skarżącego środków finansowych. Ma też prawo do udziału w postępowaniu, niezależnie od możliwości osobistego stawiennictwa przed Sądem. I ten ostatni aspekt sprawy został zagwarantowany przez ustanowienie Skarżącemu pełnomocnika z urzędu. Dlatego, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło