III SA/Wa 2285/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant ref. staż. Dorota Gaj, po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi K.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz K.C. kwotę 100 zł (słownie sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. K. C. (Skarżący) wystąpił do tutejszego Sądu ze skargą na postawienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2010 roku utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z [...] stycznia 2010 roku odmawiające wydania zaświadczenia potwierdzającego, że organ podatkowy jest w posiadaniu postanowień z [...] września 2007 roku o numerach [...], [...], [...], [...] i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd rozpoznając ten wniosek nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. Zatem, Sąd jest związany cofnięciem skargi. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z 28 września 2010 roku stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.