III SA/Wa 2290/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, , po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Centrum Handlowego "[...]" sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata Pismem z dnia [...] marca 2005 r. Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonego w dniu [...] lutego 2005 r. przez wypełnienie tegoż wniosku na właściwym formularzu (PPPr) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. W dniu [...] marca 2005 r. Skarżąca, zachowując zakreślony przez Sąd termin, nadesłała formularz PPPr i wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wyjaśniła, że rok 2004 przynosił ewidentne straty, w związku z uruchomieniem w pobliżu sklepu sieci [...] i delikatesów [...]. W konsekwencji sklep został zlikwidowany w dniu [...] września 2004 r. Obecnie Skarżąca czyni starania, by uruchomić działanie w zakresie "eksport-import" na rynki wschodnie. Kapitał zakładowy Skarżącej wynosi [...] zł. Posiada ona środki trwałe o wartości [...] zł., które "mimo wielokrotnych ogłoszeń w prasie" nie nadają się do eksploatacji z uwagi na wieloletnie użytkowanie. Skarżąca nie posiada żadnego majątku, a na rachunku bankowym ma "debet". Skarżąca wskazała również, że emerytura jedynego członka zarządu wynosi [...] zł., co wystarcza na "czynsz, wykupienie lekarstw i skromne życie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Występująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od zasady, że to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy może mieć zatem miejsce w przypadkach wyjątkowych kiedy to spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej u.p.p.s.a.). Zgodnie z § 2 tegoż artykułu osoba prawna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym - gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Przy czym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, zaś prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Oceniając wniosek Skarżącej Sąd stwierdził, że brak jest podstaw do przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Należy bowiem wskazać, że postanowieniem z 15 kwietnia 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Skarżącej z uwagi na to, że nie uzupełniła ona braków formalnych skargi. Na dzień rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ciąży zatem na Skarżącej obowiązek ponoszenia jakichkolwiek kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą. Oznacza to, że w tym zakresie wniosek ten należy uznać za bezprzedmiotowy. Skarżąca wniosła także o ustanowienie adwokata, jednak z informacji zamieszczonych we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wynika, by nie była ona w stanie ponieść kosztów z tym związanych. Skarżąca posiada środki trwałe o wartości [...] zł. Bez znaczenia jest przy tym okoliczność, iż "mimo wielokrotnych ogłoszeń w prasie" nie nadają się one do eksploatacji z uwagi na wieloletnie użytkowanie. Z wniosku wynika ponadto, że Skarżąca jest w trakcie reorganizacji. Czyni ona starania, by skoncentrować się na eksporcie i imporcie towarów i usług na rynki wschodnie. Taka reorganizacja z natury rzeczy wymaga nakładów finansowych. Planując wydatki z tym związane Skarżąca powinna więc uwzględnić także konieczność posiadania środków na prowadzenie procesu sądowego. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała również, że podejmowała we własnym zakresie działania zmierzające do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika i że działania te nie powiodły się z uwagi na to, iż Skarżąca nie była w stanie spełnić jego żądań finansowych. Zdaniem Sądu nie zachodzą zatem przesłanki do zastosowania wobec Skarżącej prawa pomocy w żądanym przez nią zakresie. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 2 pkt 1 w związku z art. 254 § 1 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.