III SA/Wa 2290/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r., Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić S. w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych) Skarżąca – S. w W., pismem z 27 czerwca 2014 r., wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] maja 2014 r. w przedmiocie określenie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Pełnomocnik Skarżącej pismem z 1 sierpnia 2014 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik przy piśmie z 4 sierpnia 2014 r. nadesłał pełnomocnictwo upoważniające go do działania w imieniu Skarżącej przed "sądami powszechnymi". W związku z powyższym Sąd pismem z 18 sierpnia 2014 r. ponownie wezwał pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, poprzez złożenie oryginału lub potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie zawierało informację, że pełnomocnictwo złożone przy piśmie z 4 sierpnia 2014 r. nie obejmowało umocowania do działania pełnomocnika w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 20 sierpnia 2014 r. (k. 24 akt sądowych). Skarżąca do dnia dzisiejszego nie usunęła braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: "P.p.s.a."), strony mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z powyższych przepisów wynika, że reprezentant strony może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej przed sądami administracyjnymi, pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo, które swoim zakresem obejmowało uprawnienie do reprezentowania Skarżącej przed sądami powszechnymi (podkreślenie własne). Mając na uwadze zakres powyższego pełnomocnictwa należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącej nie wykonał wezwania Sądu w sposób prawidłowy. Nie wykazał bowiem, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi i działania w imieniu Skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Podkreślić ponadto należy, że Skarżąca pomimo ponownego wezwania nie uzupełniła braków formalnych skargi, w sposób szczegółowo wskazany przez Sąd. Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 37 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.