III SA/Wa 2308/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - J. P. , zwany dalej "Skarżącym" złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...]maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. Pismem z dnia 6 grudnia 2011 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, motywując trudną sytuacją finansową w kontekście ważnych okoliczności zawodowych. Skarżący przedstawił swoją sytuacją życiową w okresie 5 lat, wskazując m.in. na długi okres pozostawania bez stałego źródła stabilnych dochodów, prowadzenie jednoosobowej działalności gospodarczej oraz powrót do działalności naukowej jako [...] na Akademii [...]w P.. Wskazał na dochody w wysokości 3.200 zł netto oraz perspektywę większych zarobków w związku z awansem na stanowisko [...]. Skarżący powołał się, iż każde uszczuplenie tej kwoty utrudni funkcjonowanie zawodowe. Ponadto ewentualna egzekucja zaległości podatkowych zniszczy jego reputację zawodową i może zablokować procedurę [...] jego osoby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy, wskazać że w art. 61 § 3 p.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex Polonica nr 1241556). Badając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślał wielokrotnie (por. postanowienia z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04), że to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Skarżący, powołał się na złą sytuację materialną, wskazując dochód miesięczny w wysokości 3.200 zł miesięcznie. Ponadto decyzja ostateczna ustaliła zobowiązanie skarżącego na kwotę 12.476 zł oraz odsetki na dzień wydania decyzji w wysokości 6.254 zł. Porównanie wysokości zobowiązania w możliwościami płatniczymi Skarżącego wskazują, że w sprawie mogą wystąpić trudne do odwrócenia skutki finansowe i życiowe. W świetle przedstawionej w sprawie sytuacji materialnej Skarżącego są podstawy do uznania, iż prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczące kwoty, jak w niniejszej sprawie, skutkować będzie pozbawieniem Skarżącego bądź jego najbliższych środków do życia. Skoro zatem Skarżący wykazał w sposób jednoznaczny, że w sprawie zachodzi możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to były podstawy do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.