III SA/Wa 2308/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Syndyka masy upadłości V. S.A. w upadłości z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń i luty 2013 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Syndyk masy upadłości V. S.A. w upadłości, na urzędowym formularzu PPF wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, nie zaznaczając jednak zakresu swojego żądania. Z uzasadnienia wniosku wynika jednak, że Syndyk wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazano, że Spółka nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych ze względu na wysokość zobowiązań zarówno wobec organów państwowych jak i podmiotów prywatnych. Skarżąca nie osiąga przychodów z bieżącej działalności operacyjnej ze względu na ogłoszenie upadłości i rozpoczęty proces likwidacji masy upadłości. Szacunkową wysokość zobowiązań Spółki, Syndyk określił na [...] zł, w tym z tytułu wydanej zaskarżonej decyzji 5.418.112 zł, z tytułu kredytów i pożyczek 39.173.714,19 zł, inne 53.046.401,11 zł. Natomiast majątek Spółki Syndyk określił na środki trwałe – [...] zł, środki pieniężne – [...] zł W oświadczeniu o majątku i dochodach Syndyk wskazał, że Spółka posiada kapitał zakładowy w kwocie [...] zł, środki trwałe – [...] zł oraz na dzień ogłoszenia upadłości tj. na [...] czerwca 2017 r. poniosła stratę około [...] zł. Na trzech rachunkach bankowych Spółka posiada [...] zł. Na wezwanie referendarza sądowego Skarżąca nadesłała: wyciągi z rachunków bankowych, bilans, rachunek zysków i strat, spis inwentarza w postępowaniu upadłościowym, deklaracje VAT-7 za miesiące od grudnia 2017 r. do maja 2018 r. zeznanie podatkowe CIT-8 za 2017 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z § 2 pkt 2 tego przepisu osoba prawna, a także inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżącej z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Referendarz sądowy nie kwestionuje trudnej sytuacji majątkowej Spółki w upadłości. Jednakże ogłoszenie upadłości nie może stanowić jedynej przesłanki do przyznania prawa pomocy. Wskazać należy, że Skarżąca mimo trudnej sytuacji posiada majątek, z którego w ocenie referendarza sądowego będzie w stanie uiścić kwotę wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 50.000 zł. Wskazać bowiem należy, że na rachunkach bankowych Skarżąca posiada [...] zł. Wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi [...] zł, a wartość środków trwałych [...] zł. Ponadto, Skarżąca jak wynika z nadesłanych deklaracji VAT-7, dokonuje dostaw towarów oraz świadczenia usług, a także nabycia towarów i usług, przykładowo w maju 2018 r. Skarżąca dokonała dostawy towarów oraz świadczenia usług na kwotę 57.435 zł oraz nabyła towary i usługi na kwotę 41.098 zł. W kwietniu 2018 r. odpowiednio na kwoty 65.924 zł i 62.980 zł, a w marcu 2018 r. na kwoty 56.808 i 71.847 zł. Z zeznania podatkowego CIT-8 wynika natomiast, że Skarżąca w 2017 r. osiągnęła przychód na kwotę [...] zł. Zatem biorąc pod uwagę kwotę wpisu sądowego od skargi kasacyjnej oraz posiadany przez Skarżącą majątek należało uznać, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jest niezasadny. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.