III SA/Wa 2309/17
PostanowienieWSA w Warszawie2017-12-18
Skład orzekający: Sędzia WSA Maciej Kurasz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych jest uzasadnione, gdy skarżąca wykaże niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z uwagi na swoją trudną sytuację materialną?Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej umorzenia zaległości podatkowych jest uzasadnione, gdy skarżąca wykaże, że zapłata zobowiązania podatkowego spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, co wynika z jej niskich dochodów i wysokich wydatków, uniemożliwiających pokrycie zobowiązania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania.Stan faktyczny
Skarżąca B.C. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że nie jest w stanie zapłacić kwoty zobowiązania podatkowego wraz z odsetkami bez uszczerbku dla swojego koniecznego utrzymania i leczenia, ze względu na niskie dochody z świadczenia przedemerytalnego i dodatkowe zobowiązania kredytowe.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 18 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku B.C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Skarżąca – B.C. wnioskiem zawartym w skardze z dnia 27 maja 2017 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości w 2010 r. w wysokości 68.260,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę wynoszącymi 40.430,00 zł.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że nie jest w stanie zapłacić tak dużej kwoty zobowiązania podatkowego bez uszczerbku koniecznego utrzymania i leczenia. Skarżąca nadmieniła, iż jest starszą schorowaną osobą, której jedynym źródłem dochodów jest świadczenie przedemerytalne z ZUS w kwocie miesięcznej 1029,86 zł oraz że posiada dodatkowe zobowiązania kredytowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.
Oceniając wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd wziął przede wszystkim pod uwagę informacje i dokumenty dołączone przez skarżącą do wniosku o przyznanie prawa pomocy i doszedł do przekonania, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione.
Z informacji przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca dysponuje miesięcznym dochodem w wysokości 886,40 zł. Kwota ta jest niewystarczająca nawet na pokrycie niezbędnych miesięcznych wydatków w kwocie 2.140,06 zł. W utrzymaniu skarżącej pomaga dorosły syn.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło