III SA/Wa 2310/13

Dnia 5 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. wniosku J.D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad 2007 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W niniejszej sprawie J. D. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w podatku od towarów i usług za wrzesień, październik, listopad 2007 r. Następnie w piśmie z dnia 2 sierpnia 2013 r. uzupełnionym pismem z dnia 14 sierpnia 2013 r. Skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżący wskazał na swoją bardzo trudną sytuację materialną i zdrowotną, a także brak oszczędności oraz majątku ruchomego, które pozwoliłyby mu wywiązać się z zapłaty należności objętej zaskarżoną decyzją. Wedle Skarżącego obecnie jedynym źródłem dochodu i utrzymania jest emerytura jego żony, z którą Skarżący pozostaje od dnia [...] stycznia 2013 r. w ustroju rozdzielności majątkowej. W związku z powyższym zdaniem Skarżącego zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz popadnięcia przez niego w trwałe ubóstwo w przypadku natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji. Do przedmiotowego wniosku Skarżący załączył kopie następujących dokumentów: oświadczenia majątkowego składanego na potrzeby uzyskania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, rachunków za energię elektryczną, gaz, czynsz, usługi telekomunikacyjne, zaświadczenia o zarejestrowaniu w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna, decyzji o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych, wypisu z aktu notarialnego zawierającego umowę małżeńską majątkową ustanawiającą rozdzielność majątkową oraz zestawienia przychodów Skarżącego z działalności gospodarczej za 2012 i 2013 rok. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej stwierdził, że argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącego we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 p.p.s.a. - umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji, wziął pod uwagę przede wszystkim wysokość zobowiązania podatkowego, którego decyzja ta dotyczy, która jest kwotą znaczną, szczególnie w zestawieniu z aktualnym brakiem dochodów po stronie Skarżącego. Istotny jest także stan zdrowia Skarżącego, który jak wynika z dokumentów załączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy cierpi na [...] oraz [...], [...] i [...] z czym wiąże się konieczność ponoszenia kosztów leczenia. Z tego względu w tym zakresie Sąd w pełni podzielił pogląd pełnomocnika Skarżącego, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić Skarżącemu poważną szkodę oraz narazić go na trwałe ubóstwo a także brak możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Należało uznać zatem, że w sprawie zaistniały podstawy do udzielenia Skarżącemu ochrony tymczasowej do czasu gdy zaskarżona decyzja zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem zgodności z prawem. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.