III SA/Wa 2315/13

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego na 2013 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych i ustanowić na jego rzecz radcę prawnego Skarżący K.G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, argumentując, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Przedłożył m. in. postanowienie z 2 września 2013 r. wydane w sprawie IV SA/Wa 1446/13, zaświadczenie o zarejestrowaniu jako bezrobotny, decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wskazał, iż nie uzyskuje dochodu z gospodarstwa rolnego, mieszka sam. Do majątku zaliczył dom oraz nieruchomość rolną, co do której jednak nie odbiera decyzji z powodu niezgodności. Skarżący wyjaśnił, że nie składa zeznań podatkowych, gdyż nie ma żadnych dochodów. Z GOPS C. otrzymuje 43 zł. Nie osiąga dochodu z gospodarstwa rolnego, gdyż go nie prowadzi z powodu pozbawienia własności działki siedliskowej. Do wydatków zaliczył opłaty za gaz (52 zł), leki (93 zł), światło (30 zł). Skarżący nie posiada wyciągów bankowych. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 1 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Z udzielonych przezeń informacji wynika, że Skarżący jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku. Jak sam oświadczył nie uzyskuje dochodu z gospodarstwa rolnego. Korzysta z pomocy społecznej. Biorąc pod uwagę opisaną przez Skarżącego sytuację majątkową oraz porównując ją z obciążeniem wynikającym z konieczności poniesienia kosztów sądowych w sprawie (sam tylko wpis od skargi wynosi 200 zł) oraz kosztów zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika uznać należało, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.