III SA/Wa 2316/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Sędziowie sędzia del. SO Ewa Izabela Fiedorowicz (sprawozdawca), sędzia WSA Sławomir Kozik, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w R. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania postanowienia odmawiającego wyłączenia spod egzekucji ruchomości zajętych w toku postępowania egzekucyjnego oddala skargę W ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec H.G. (dalej: zobowiązany) na podstawie tytułów wykonawczych: [...], organ egzekucyjny w celu uzyskania od zobowiązanego informacji na temat jego majątku, zwrócił się 29 czerwca 2010 r. na podstawie art. 71 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014r. poz. 1619 ze zm., dalej u.p.e.a.), do Sądu Rejonowego w O. o nakazanie zobowiązanemu wyjawienia majątku w trybie przepisów ustawy Kodeks postępowania cywilnego. W złożonym 3 sierpnia 2010 r. "Wykazie Majątku", zobowiązany wskazał w punkcie 1.5 zatytułowanym "Narzędzia rękodzielnicze, maszyny gospodarcze, urządzenia sklepowe, zapasy towarów" na prawo własności do: "pompy głębinowej i kompaktowej, stacji uzdatniania wody plejstoceńskiej – [...]. Niniejsze stanowiło postawę dokonania 7 października 2010 r. dokonano zajęcia ruchomości przez wpisanie pompy głębinowej, kompresora [...] rok produkcji 1987 i 5 sztuk zbiorników wodnych: 73279 - rok produkcji 1990, 87351 - rok produkcji 1996, 02954 - rok produkcji 1973, 6040136 - rok produkcji 1978, 6040136 - rok produkcji 1978 do protokołu zajęcia, który został podpisany zarówno przez poborcę, jak i przez zobowiązanego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. działając w oparciu o art. 67b i art. 99 § 3 i 4 u.p.e.a. zlecił dokonanie oszacowania wartości ruchomości, co zostało wykonane i potwierdzone Ocenami Technicznymi Nr [...] z [...] października 2010 r. Licytacja przedmiotowych ruchomości wyznaczona na [...] marca 2011 r. została odwołana, ponieważ pismem z 23 marca 2011 r. S. w R. (dalej: skarżąca lub strona) wniosła o wyłączenie spod egzekucji "urządzeń znajdujących się w hydroforni na terenie S., wskazując, że "Pan G. był tylko dzierżawcą hydroforni do 30 listopada 2010 r.". Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. w wydanym [...] kwietnia 2011 r., postanowieniu [...] odmówił przychylenia się do żądania strony i wyłączenia spod egzekucji ruchomości, tj. 5 zbiorników wodnych, kompresora i pompy głębinowej, zajętych w prowadzonym wobec zobowiązanego postępowaniu egzekucyjnym. Strona 26 kwietnia 2011 r. wniosła na powyższe postawienie zażalenie. Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem z [...] czerwca 2011 r. [...] utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Postanowieniem nr [...] z [...] września 2011 r., Dyrektor Izby Skarbowej w P. na wniosek strony wznowił postępowanie w niniejszej sprawie. Organ nadzoru, w wyniku rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem [...], postanowieniem [...] z [...] września 2011 r. odmówił jego uchylenia. Niniejsze orzeczenie zostało utrzymane w mocy postanowieniem nr [...] Ministra Finansów z [...] października 2011 r. W sprawie ze skargi strony na postanowienie Ministra Finansów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 października 2012 r., w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3565/11 oddalił skargę. Pismem z 20 października 2014 r., strona wystąpiła o odwołanie zaplanowanej licytacji urządzeń do wydobywania wody w hydroforni przy ul. [...] w R. Organ podatkowy nie przychylił się do przedmiotowego wniosku wskazując, że postępowanie w zakresie wyłączenia spod egzekucji ruchomości zajętych 7 października 2010 r. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym wobec zobowiązanego, zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem sądu. Podczas wyznaczonej na [...] października 2014 r. II licytacji sprzedano Kompresor [...] rok produkcji 1987. Pozostałe ruchomości (5 zbiorników wodnych) zostały sprzedane w trybie egzekucyjnej sprzedaży "z wolnej ręki" 25 listopada 2014 r. Pismem z 30 października 2014 r. skarżąca złożyła ponowny "wniosek o wyłączenie spod egzekucji" ruchomości w postaci 5 zbiorników wodnych, kompresora i pompy głębinowej, zajętych 7 października 2010 r. w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym wobec zobowiązanego. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem nr [...] [...] listopada 2014 r. odmówił wszczęcia postępowania. Strona wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, żądając jego uchylenia, jak również wszczęcia postępowania w sprawie oraz uwzględnienia wniosku z 30 października 2014 r. o wyłączenie spod egzekucji wskazanych w nim ruchomości. W piśmie z 9 grudnia 2014 r. zobowiązany ponownie złożył oświadczenie, że zajęte ruchomości były jego własnością. Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Pismem z 11 marca 2015 r. zatytułowanym "zażalenie", uzupełnionym pismem z 27 kwietnia 2015 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] czerwca 2011 r. nr [...] utrzymującym w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji zajętych 7 października 2010 r. ruchomości w postaci: 5 zbiorników wodnych, kompresora i pompy głębinowej w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku zobowiązanego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...]. W dniu [...] czerwca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. postanowieniem nr [...] wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ww. ostatecznym postanowieniem nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji zajętych ruchomości. Następnie [...] lipca 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P., po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, wydał postanowienie nr [...], którym odmówił uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] czerwca 2011 r. nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji ruchomości w postaci: 5 zbiorników wodnych, kompresora i pompy głębinowej. Strona na powyższe postanowienie nr [...] pismem z 13 lipca 2015 r. (uzupełnionym pismami z 15 lutego 2015 r. i 16 maja 2015 r.) wniosła zażalenie. W zażaleniu skarżąca wskazała, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem art. 38 i 41 u.p.e.a. oraz art. art. 7, 77, 107, 149 § 2 oraz art. 151 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: k.p.a.). Skarżąca podniosła, że pomimo złożenia dokumentów, tj. protokołu z przekazania hydroforni z urządzeniami s.c. H. z 19 wrzenia 2006 r., notatki sporządzonej na okoliczność wypowiedzi zobowiązanego na posiedzeniu Zarządu i Rady Nadzorczej z [...] i [...] maja 2011 r., protokołu zdawczo-odbiorczego urządzeń hydroforni z 1 grudnia 2010 r. i pisma kierownika masarni z 28 marca 2000 r. - wydano zaskarżone postanowienie z [...] lipca 2015 r., którym odmówiono uchylenia postanowienia o odmowie wyłączenia spod egzekucji ruchomości zajętych 7 października 2010 r. Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2015 r. W uzasadnieniu wskazano, że jako przesłankę wznowienia postępowania strona powołała się na istotne dla dowody i nowe okoliczności faktyczne, nieznane organowi wydającemu orzeczenie. W ocenie Ministra Finansów, wskazane przez skarżącą dowody nie stanowiły przesłanki do wznowienia postępowania w sprawie wyłączenia spod egzekucji zajętych ruchomości w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku zobowiązanego. Wskazane dowody uznano za mało istotne w sprawie. Nie potwierdziły one, że zajęte ruchomości stanowiły własność strony. Wskazane dokumenty nie stanowiły też nowych dowodów w sprawie wyłączenia ruchomości spod egzekucji. Protokół zdawczo-odbiorczy z 1 grudnia 2010 r. znany był organowi przed wydaniem postanowienia z [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy wyłączenia ruchomości spod egzekucji, zajętych 7 października 2010 r. w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku zobowiązanego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 3565/11. Z kolei protokół przejęcia hydroforni z 19 września 2006 r., przez Spółkę H., której przedstawicielem był zobowiązany, jak i notatki służbowe z [...] i [...] maja 2011 r. znane były organowi w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem z 17 grudnia 2015 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie o sygn. akt I SA/Po 621/15 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie ruchomości wyłączenia spod egzekucji. Odnośnie pisma kierownika masarni z 28 marca 2000 r., nie stanowiło ono nowego dowodu w sprawie, jako że pismo to było dowodem w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2012 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 3565/11 w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, ostatecznego postanowienia odmawiającego wyłączenia spod egzekucji zajętych 7 października 2010 r. ruchomości w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku zobowiązanego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci: – art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez brak przesłuchania świadków na okoliczność własności zajętych ruchomości, a także na okoliczność ustalenia, co było przedmiotem przekazania z 19 września 2006 r. i 1 grudnia 2010 r. oraz co zobowiązany oświadczył 19 i 20 maja 2011 r., przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie; – art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów na okoliczność ustalenia, czy faktury VAT rzekomego zakupu urządzeń wydobywających wodę, urządzeń hydroforowo-napowietrzających oraz urządzeń uzdatniająco-odżelazających, wystawione w grudniu 2003 r. przez sprzedawcę H. Spółka jawna na zobowiązanego, nie zostały wystawione wyłącznie w celu zaspokojenia roszczeń na tym majątku skarżącej przez Urząd Skarbowy, w szczególności strona zarzuciła brak ustaleń organu, czy te faktury VAT, zostały wprowadzone do ksiąg rachunkowych spółki H., kiedy pieniądze tytułem tej rzekomej sprzedaży wpłynęły na konto bankowe tej spółki, a także czy przed grudniem 2003 r. te urządzenia wykazywane były w księgach inwentarzowych spółki i podczas inwentaryzacji, a także od kiedy spółka ta miałaby stać się właścicielem tychże urządzeń; – art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący dowodów w postaci protokołów zdawczo-odbiorczych z 19 września 2006 r. i 1 grudnia 2010 r. oraz oświadczenia zobowiązanego z 25 maja 2011 r., z uwagi na brak weryfikacji przez organ jakie urządzenia znajdowały się w hydroforni (w tym wg zobowiązanego w budynku na dzień, w którym miał stać się dzierżawcą, znajdowały się urządzenia do wydobywania wody), co miało istotny wpływ na wynik postępowania; – art. 36 § 1 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia strony o niezałatwieniu sprawy w terminie, tj. do 26 lutego 2016 r. (z podaniem przyczyn zwłoki i wskazaniem nowego terminu załatwienia sprawy), z uwagi na okoliczność, że pismem Ministra Finansów z 28 grudnia 2015 r. zawiadomiono skarżącą, że nowy termin załatwienia sprawy wyznaczony został do 26 lutego 2016 r., a rozstrzygnięcie sprawy nastąpiło postanowieniem z [...] czerwca 2016 r., przez co strona postępowania nie mogła wziąć udziału w całości postępowania; – art. 10 § 1 k.p.a., poprzez niezapewnienie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, z uwagi na brak zawiadomienia strony przed wydaniem tego postanowienia o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; – art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a., poprzez nieprzedstawienie skarżącej faktur VAT rzekomego zakupu urządzeń wydobywających wodę, urządzeń hydroforowo-napowietrzających oraz urządzeń uzdatniająco-odżelazających, czym ograniczono prawa skarżącej jako strony postępowania. – art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie przez Ministra Finansów, że protokół zdawczo-odbiorczy z 19 września 2006 r. oraz notatki służbowe z [...] i [...] maja 2011 r. nie są nowymi dowodami w sprawie zakończonej postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] września 2011 r. znak [...], którego uchylenia odmówiono postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2011 r. znak [...], utrzymanym w mocy zaskarżonym postanowieniem Ministra Finansów z [...] czerwca 2016 r., pomimo tego, że dokumenty te były przedłożone w innych postępowaniach, niż w sprawie zakończonej postanowieniem z [...] września 2011 r., znak [...], a dokumenty te istniały w dniu wydania tego postanowienia, natomiast nie mogły być one znane organowi na dzień wydania tego postanowienia. Powołując się na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2015 r., wskazując iż naruszenia te miały istotny wpływ na wynik postępowania. Skarżąca wniosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Kontroli Sądu poddane zostało postanowienie Ministra Finansów z [...] czerwca 2016 r., wydane w postępowaniu wznowieniowym, mocą którego utrzymano w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z [...] lipca 2015 r. odmawiające uchylenia postanowienia w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji zajętych ruchomości w postaci: 5 zbiorników wodnych, kompresora i pompy głębinowej. Zgodnie z art. 149 k.p.a., wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną, o jakiej mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b § 1 k.p.a. Granice wznowionego postępowania wyznaczone są zakresem sprawy administracyjnej, która została rozstrzygnięta w toku instancji przez wydanie ostatecznej decyzji (postanowienia) podlegającej weryfikacji. Celem postępowania wznowieniowego jest stwierdzenie wystąpienia przesłanek wznowienia, a następnie w razie pozytywnego wyniku, dokonanie w tym zakresie oceny – przeprowadzenie postępowania w celu wyeliminowania z obrotu prawnego ostatecznej decyzji. Podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy stanowi na podstawie art. 149 § 2 k.p.a., postanowienie o wznowieniu postępowania. Przy wznowieniu postępowania organ bada w pierwszej kolejności wystąpienie przesłanek tego wznowienia, a następnie w razie ustalenia ich wystąpienia, przeprowadza postępowanie wyjaśniające w celu merytorycznego rozpoznania sprawy będącej przedmiotem weryfikowanej decyzji. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ, zgodnie art. 151 § 1 k.p.a., albo odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 lub art. 145a lub 145b k.p.a, albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1 art. 145a lub art. 145b k.p.a. i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wznawia się postępowanie jeśli, wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania postanowienia, nieznane organowi, który je wydał w momencie wydania postanowienia. Wyjaśnić należy, że podstawa wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. zachodzi wtedy, gdy ta nowa okoliczność jest dla sprawy istotna, a więc taka, która mogła mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, gdy organ ją znał w momencie podejmowania decyzji, co oznacza, iż w sprawie napadłaby decyzja, co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Jak wynika z powyższego, nie każde nowe okoliczności faktyczne lub dowody, które po wydaniu decyzji i uzyskaniu przez nią przymiotu ostateczności wyszły na jaw, mogą stanowić podstawy wznowienia postępowania. W niniejszej sprawie skarżąca jako przesłankę wznowienia postępowania w przedmiocie wyłączenia spod egzekucji zajętych 7 października 2010 r. ruchomości wskazała, że w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne oraz nowe dowody, które nie były znane organowi, który wydał decyzję. Według strony nowymi dowodami w sprawie były: – protokół z przekazania hydroforni z urządzeniami wspólnikom spółki cywilnej H. z 19 września 2006 r., – notatki z [...] i [...] maja 2011 r. sporządzone na okoliczność wypowiedzi H.G. na posiedzeniu Zarządu i Rady Nadzorczej , – pismo Kierownika masami z 28 marca 2000 r. do Zarządu S. , – protokół zdawczo-odbiorczy urządzeń hydroforni z 1 grudnia 2010 r. W niniejszej sprawie organy prawidłowo przyjęły, że przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest podstawą wznowienia postępowania, gdy spełnione zostaną łącznie trzy warunki. Po pierwsze, ujawnione "okoliczności faktyczne lub dowody, istotne dla sprawy", są nowe. Przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. "Nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Po drugie, konieczne jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych", "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej. Trzecim warunkiem jest to, aby "nowe okoliczności faktyczne", "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Sądu, Minister Finansów zasadnie przyjął, że wskazane przez skarżącą dowody nie spełniają powyższych warunków do wznowienia postępowania w sprawie wyłączenia spod egzekucji zajętych ruchomości w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym do majątku H.G. Powołane przez stronę dokumenty nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcia sprawy, jako że są nieistotne. Dowody te nie potwierdzają bowiem w żadnej mierze, że zajęte w postępowaniu egzekucyjnym ruchomości, stanowią własność skarżącej. Z dokumentu w postaci protokołu przekazania hydroforni z 19 września 2006 r. nie wynika jakie urządzenia zostały przekazane w użytkowanie wspólnikom spółki cywilnej H.. Natomiast notatki z [...] i [...] maja 2011 r. sporządzone na okoliczność wypowiedzi H.G. na posiedzeniu Zarządu i Rady Nadzorczej nie stanowią dowodu wykazującego prawo własności skarżącej do zajętych ruchomości (protokół, notatki służbowe akta administracyjne – załączone m. in. do pisma strony z 15 lutego 2016 r.). Poza tym, prawidłowo organy administracji publicznej przyjęły, że wskazane dokumenty nie są nowymi dowodami w sprawie wyłączenia spod egzekucji zajętych ruchomości. Protokół zdawczo-odbiorczy z 1 grudnia 2010 r., jak również pismo Kierownika masami z 28 marca 2000 r., znane były organowi przed wydaniem ostatecznego postanowienia z [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia spod egzekucji zajętych w 7 października 2010 r. ruchomości w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego do majątku H.G., zakończonego prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 października 2012 r. w sprawie sygn. akt III SA/Wa 3565/11. Z kolei protokół z dnia 19 września 2006 r przejęcia hydroforni przez wspólników spółki H., której przedstawicielem był H.G., jak i notatki służbowe z [...] i [...] maja 2011 r. znane były organowi w postępowaniu zakończonym prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie sygn. akt I SA/Po 621/15 z 17 grudnia 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyłączenia spod egzekucji zajętych 7 października 2010 r. ruchomości. Pismo Kierownika masami, jak wskazuje data sporządzone zostało w 2000 r. i - co należy podkreślić nie stanowi dowodu prawa własności skarżącej do spornych ruchomości. Powyższe wnioski jednoznacznie wynikają z uzasadnienia postanowienia z [...] kwietnia 201 r. nr [...] o odmowie wyłączenia spod egzekucji ruchomości (k.127 i 129 akt administracyjnych), które zostało utrzymane w mocy ostatecznym postanowieniem z [...] czerwca 2011 r. nr [...].. Z tych względów za niezasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Dodać jedynie należy, że – jak egzekucja z zajętych ruchomości została zakończona poprzez sprzedanie w drodze egzekucyjnej sprzedaży 23 października 2014mr. kompresora [...], a 25 listopada 2014 r. pięciu zbiorników wodnych. Brak jest zatem w powyższym zakresie przedmiotu wniosku o wyłączenie spod egzekucji. W ocenie Sądu brak też było w sprawie podstaw aby stwierdzić naruszenie art. 7 w związku z art. 77 k.p.a., poprzez – jak podniosła strona - niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, nieustalenie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia oraz nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zgłoszonych w sprawie dowodów. Organy wydając zaskarżone postanowienie kierowały się obowiązującymi przepisami prawa, podjęły wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia, mając na względzie słuszny interes strony. Podkreślić ponadto należy, że zaskarżone postanowienie wydano w nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem było zbadanie, czy w sprawie wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne oraz nowe dowody, nieznane organowi, który wydał decyzję odmawiającą wyłączenia spod egzekucji wskazanych ruchomości. Takie okoliczności nie zaistniały. W tej sytuacji brak wystąpienia przesłanek do wznowienia postępowania skutkować musiało stwierdzeniem braku podstaw do merytorycznego rozpoznania sprawy – wniosku o wyłączenie spod egzekucji zajętych ruchomości. Brak zatem było podstaw do badania prawa własności skarżącej do tychże ruchomości. Z powyższych względów bezpodstawne były także podniesione przez skarżącą zarzuty naruszenia art. 9 i art. 10 § 1 k.p.a.. Zgodnie z art. 18 u.p.e.a., jeżeli przepisy tejże ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym w administracji mają odpowiednie zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że niektóre zasady postępowania administracyjnego można stosować na gruncie postępowania egzekucyjnego wprost, inne należy stosować odpowiednio, a zatem z odpowiednimi zmianami, a jeszcze innych nie stosuje się w ogóle. I tak, z uwagi na specyfikę postępowania egzekucyjnego w administracji, w postępowaniu tym nie znajduje zastosowania zasada określona w art. 10 k.p.a., tj. zasada czynnego udziału strony w postępowaniu. W postępowaniu egzekucyjnym w administracji orzeczenia wydawane są bowiem w oparciu o dokumenty znane zobowiązanemu. Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie dowodów znanych skarżącej, stąd też nie zachodziła konieczność zawiadomienia jaj o możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie zebranego w sprawie materiału dowodowego. Z tych względów chybiony okazał się także zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., poprzez niezapewnienie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, z uwagi na brak zawiadomienia strony przed wydaniem postanowienia o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz "zgłoszonych żądań". Skarżąca zasadnie natomiast zarzuciła naruszenie art. 36 § 1 k.p.a., poprzez brak zawiadomienia jej o niezałatwieniu sprawy w terminie do 26 lutego 2016 r., przez co strona nie mogła wziąć udziału w całości postępowania. Podkreślić należy natomiast, że uchybienie to nie miało wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017, poz. 1369).