III SA/Wa 2327/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie: odmowy stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług postanawia - odrzucić skargę - Skargą z dnia 28 lipca 2005 r. pełnomocnik skarżącego zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], w której, po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 24 lutego 2005 r., odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] października 2003 r. określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od lutego do grudnia 1998 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako "u.p.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W § 2 tego artykułu stwierdzono, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Sąd stwierdził, iż zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało przez Dyrektora Izby Skarbowej w pierwszej instancji. Postępowanie wszczęte na podstawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, o którym mowa w art. 248 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) - dalej powoływanej jako "ord. pod.", nie stanowi bowiem kontynuacji wcześniejszego postępowania w sprawie, w którym wydano ocenianą w nim decyzję, ale ma charakter od niego odrębny. Należy więc przyjąć, mając na uwadze wynikającą z art. 127 ord. pod. zasadę dwuinstancyjności postępowania podatkowego, że od decyzji w przedmiocie stwierdzenia jak i odmowy stwierdzenia nieważności decyzji stronie przysługuje zgodnie z art. 220 § 1 ord. pod. odwołanie. Należy przy tym zauważyć, iż w zaskarżonej decyzji skarżącego pouczono o możliwości wniesienia odwołania w terminie 14 dni od daty otrzymania zaskarżonej decyzji, do organu odwoławczego, którym zgodnie z art. 221 ord. pod. był również Dyrektor Izby Skarbowej w W. W tej sytuacji wniesienie skargi do Sądu bez wyczerpania obowiązującej drogi odwoławczej należy uznać za niedopuszczalne, a skarga ta podlega odrzuceniu. Z tych względów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 u.p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.