III SA/Wa 2329/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-04-13
Skład orzekający: sędzia WSA Anna Wesołowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji własnego wyroku dotyczącą kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania?Ratio decidendi
Sąd administracyjny ma prawo z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji własnego wyroku, w tym błąd w słownym określeniu kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania, jeśli niezgodność między wolą sądu a jej pisemnym wyrażeniem jest oczywista. Sprostowanie ma na celu przywrócenie rzeczywistej woli składu orzekającego.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy wniosku Dyrektora Izby Celnej o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2010 r. Omyłka polegała na błędnym słownym określeniu kwoty zasądzonej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący domagał się zastąpienia kwoty "jeden tysiąc trzydzieści pięć złotych" kwotą "jeden tysiąc czterysta trzydzieści pięć złotych".Rozstrzygnięcie
Sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 3 sentencji wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 2329/10, zastępując słowne określenie kwoty "jeden tysiąc trzydzieści pięć złotych" kwotą "jeden tysiąc czterysta trzydzieści pięć złotych".Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska, , po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi R. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do marca 2005 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w punkcie 3 sentencji wyroku z dnia 16 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 2329/10 w ten sposób że zasądzoną od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz R. M. kwotę wskazaną słownie "jeden tysiąc trzydzieści pięć złotych" zastąpić kwotą " jeden tysiąc czterysta trzydzieści pięć złotych ".
Wyrokiem z dnia 16 grudnia 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 2329/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...]. Stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz R. M. kwotę 1.435 zł określając ją słownie: jeden tysiąc trzydzieści pięć złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Powyższy wyrok uprawomocnił się z dniem 10 lutego 2011 r.
Pismem z dnia 15 marca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o sprostowanie punktu 3 sentencji w/w wyroku poprzez jednoznaczne wskazanie jaką kwotę Sąd zasądził na rzecz Skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (por. art. 156 § 2 zdanie pierwsze cyt. ustawy).
Sąd uznał, iż w punkcie 3 sentencji wyroku wydanego w niniejszej sprawie błędnie określono w sposób słowny kwotę zasądzoną od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Jest oczywistym, iż słowne określenie kwoty zasądzonej od Organu w niniejszej sprawie powinno odpowiadać jej określeniu wyrażonym cyframi. W tej sytuacji słowne określenie powyższej kwoty winno brzmieć jeden tysiąc czterysta trzydzieści pięć złotych.
Tym samym należy stwierdzić, że w sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz,
Sygn. akt III SA/Wa 2329/10
wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło