III SA/Wa 2331/14

Dnia19 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia 5 lipca 2013 r. na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2331/14, w ten sposób, że w wierszu czwartym od góry miejsce daty "8 maja 2015 r.", wpisać datę "15 maja 2015 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2331/14, po rozpoznaniu skargi D.M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2014r. w przedmiocie zaliczenia wpłaty z dnia 5 lipca 2013r. na poczet zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r. uchylił zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze. zm.) – dalej zwana: "P.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 1115/12). W przedmiotowej sprawie zaszła taka okoliczność, bowiem w komparycji wyroku z 15 maja 2015r. sygn. akt III SA/Wa 2331/14 wierszu czwartym od góry omyłkowo oznaczono datę wydania wyroku błędnie wpisując 8 maja 2015r. zamiast 15 maja 2015r. Taką oczywistą omyłkę należało sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem. Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.