III SA/Wa 2339/13

Dnia 21 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.R. działającej przez opiekuna prawnego w osobie E.R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. R. działającej przez opiekuna prawnego w osobie E.R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] M. R. (zwana dalej: "Skarżącą") działając za pośrednictwem swojego opiekuna prawnego w osobie E. R. wniosła w niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. W przedmiotowej skardze zawarty został również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, w uzasadnieniu którego wskazano iż uchybienie temu terminowi wynika ze złego stanu zdrowia E. R. będącego opiekunem prawnym Skarżącej. Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2013 r. wezwano pełnomocnika z urzędu Skarżącej do wskazania w jakiej dacie ustała przyczyna niedochowania terminu do wniesienia skargi oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu wskazanego terminu. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik z urzędu Skarżącej wskazał w piśmie z dnia 9 grudnia 2013 r., iż E. R. będący opiekunem prawnym Skarżącej jest osobą niepełnosprawną, dotkniętą licznymi problemami zdrowotnymi. W przeszłości doznał on [...] , który spowodował trwałe [...] . Od pewnego czasu cierpi również na [...] , przez co porusza się [...] . Z relacji pełnomocnika z urzędu wynika również, iż sprawność fizyczna E. R. uzależniona jest od jego ogólnego samopoczucia. Przeszedł on bowiem w przeszłości [...] i ma obecnie problemy z ustabilizowaniem [...] . Powyższe dolegliwości w zestawieniu z [...] i początkami [...] sprawiają, iż codzienne funkcjonowanie E. R. jest utrudnione, a nie może on korzystać z pomocy innych osób. Z tego względu stara się on w miarę swoich możliwości podejmować samodzielnie decyzje i zmierza do ich realizacji. Jednakże stan zdrowia oraz wskazania lekarza co do zachowania szczególnego trybu życia, w tym unikania stresów oraz innych czynników zagrażających zdrowiu, w znaczny sposób utrudniają mu codzienne funkcjonowanie. Pełnomocnik z urzędu wskazał również, że na przełomie lipca i sierpnia 2013 roku nastąpiło wzmożenie niekorzystnych czynników, takich jak upały oraz radykalne pogorszenie się samopoczucia E. R. które spowodowały, iż do dnia 7 sierpnia 2013 r. nie był on w stanie opuścić mieszkania, celem chociażby udania się na pocztę i nadania w imieniu Skarżącej pisma zawierającego skargę na przedmiotową decyzję organu podatkowego. E. R. nie mógł też skorzystać z pomocy innych osób, gdyż mieszka samotnie. Biorąc powyższe pod uwagę pełnomocnik z urzędu wskazał również, że odczuwane przez E. R. dolegliwości zmniejszyły się dopiero w dniu 8 sierpnia 2013 r., tak iż był on wówczas w stanie przy zachowaniu wskazań lekarskich co do godziny wyjścia z mieszkania, udać się na pocztę i nadać tam pismo zawierające przedmiotową skargę. Pełnomocnik z urzędu Skarżącej celem uprawdopodobnienia podnoszonych przez siebie okoliczności odnoszących się do stanu zdrowia E.R. załączył również do swojego pisma z dnia 9 grudnia 2013 r. kopie dokumentacji medycznej w postaci zaświadczenia lekarskiego o stanie jego zdrowia oraz wyniki badania [...] i [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Skarżąca działając za pośrednictwem swojego opiekuna prawnego w osobie E. R. uchybiła terminowi do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od spadków i darowizn. Decyzja ta została bowiem prawidłowo doręczona E. R. w dniu 8 lipca 2013 r. Natomiast zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem termin ten w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu 7 sierpnia 2013r. Skarga została natomiast wniesiona przez opiekuna prawnego Skarżącej w dniu 8 sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego na kopercie). Termin do wniesienia skargi jest terminem procesowym albowiem określa on termin do dokonania czynności procesowej – wniesienia skargi. Gdy czynność procesowa nie została przez stronę dokonana w terminie, wówczas zachodzi uchybienie terminu, które powoduje jej bezskuteczność prawną. W ocenie Sądu tak duża ilość schorzeń występujących u E. R. będącego opiekunem prawnym Skarżącej i charakter tych schorzeń czynią prawdopodobnym jego twierdzenia zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, że z powodu złego stanu zdrowia nie mógł on w odpowiednim czasie złożyć w imieniu Skarżącej skargi od przedmiotowej decyzji organu podatkowego. Jednocześnie charakter schorzeń występujących u E. R wskazuje, że mogły one prowadzić u niego do utraty możliwości prawidłowej samodzielnej egzystencji i braku możliwości prawidłowego zajmowania się przez niego sprawami życiowymi, do których należy również pełnienie funkcji przedstawiciela ustawowego Skarżącej oraz związane z tym składanie środków zaskarżenia rozstrzygnięć dotyczących Skarżącej. W tych okolicznościach zdaniem Sądu należy uznać, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności żądania przywrócenia terminu, została wykazana. Przywrócenie Skarżącej terminu do wniesienia skargi od Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] jest więc uzasadnione. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.