III SA/Wa 234/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędziowie sędzia WSA Piotr Przybysz, sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kalinowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi H. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z [...] listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej zwane też "SKO"), po rozpatrzeniu zażalenia H. W. (dalej zwanego "Skarżącym"), uchyliło postanowienie Wójta Gminy S. z [...] września 2014 r. w części dotyczącej odmowy zawieszenia postępowania podatkowego za lata 2012, 2013, 2014, i utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy S. w pozostałym zakresie, tj. odmowy zawieszenia postępowania podatkowego za lata 2010 - 2011. SKO, uzasadniając wydane postanowienie w zakresie uchylenia postanowienia Wójta Gminy S., wskazało, że skoro Organ podatkowy nigdy nie wydał postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego w przedmiocie ustalenia wysokości podatku rolnego za lata 2012, 2013 i 2014, to nie mógł orzec o jego zawieszeniu. Odnosząc się do odmowy zawieszenia postępowania SKO podkreśliło, że odmowa nastąpiła z uwagi na brak ustawowej przesłanki do jego zawieszenia. SKO wyjaśniło, że wskazywana przez Skarżącego kwestia "prejudycjalna" została już rozstrzygnięta prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w S z [...] września 2008 r., sygn. akt [...] [...], o dział spadku. Postępowanie to zostało zakończone jeszcze przed złożeniem wniosku o zawieszenie niniejszego postępowania podatkowego. Z tej przyczyny nie mogło ono stanowić przesłanki do zawieszenia postępowania, o jakiej mowa w art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), dalej zwanej też "O.p.". Sam fakt uruchomiania przez Skarżącego postępowania zmierzającego do wzruszenia prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w S. z [...] września 2008 r. nie przesądza o konieczności zawieszenia postępowania podatkowego w oparciu o dyspozycję art. 201 § 1 pkt 2 O.p. Skarżący nie zgodził się z wydanym postanowieniem i złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zarzucił mu niezgodność z przepisami O.p. oraz sprzeczność treści rozstrzygnięcia z obowiązującym porządkiem prawnym. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko w sprawie. Zarzuty skargi uznało za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zgodność aktów, w tym kończących postępowanie lub podlegających zaskarżeniu zażaleniem postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym lub egzekucyjnym, z prawem procesowym i materialnym, obowiązującym w dacie wydania postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem nieistotnym dla sprawy). Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika, że Skarżący wielokrotnie występował do Sądu Rejonowego w S. o wznowienie postępowania spadkowego i działowego, zakończonego postanowieniem z [...] września 2008 r., sygn. [...] [...]. Swoje żądanie zawieszenia postępowania podatkowego oparł na tej właśnie okoliczności faktycznej, iż to postępowanie cywilne nie jest jeszcze prawomocnie zakończone (podstawą prawną zawieszenia mógł być jedynie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a nie wskazywany wielokrotnie przez Skarżącego art. 98 albo inne przepisy Kodeku postępowania administracyjnego lub Kodeksu postępowania cywilnego). SKO zasadnie jednak uznało, że skoro – jak wynika m.in. z pisma Sadu Rejonowego w S. z dnia [...] lipca 2014 r., a także z zawartego w aktach samego odpisu tego postanowienia – postanowienie z [...] września 2008 r. jest prawomocne, to kolejne wnioski o wznowienie postępowania cywilnego, najczęściej zresztą odrzucane, nie stanowiły podstawy do zawieszenia postępowania podatkowego w oparciu o art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji. Odmowa zawieszenia tego postępowania była więc zasadna – w obrocie prawnym istniało prawomocne postanowienie wskazujące na status Skarżącego jako właściciela gospodarstwa rolnego. O ile w końcu Skarżący doprowadzi do wyeliminowania z obrotu prawnego postanowienia z [...] września 2008 r., będzie mógł żądać wznowienia postępowania podatkowego, w którym ewentualnie wydana zostanie decyzja wymiarowa. SKO prawidłowo uznało, że skoro nie toczyło się postępowanie podatkowe za lata 2012 – 2014, to bezprzedmiotowe była odmowa zawieszenia przez Wójta postępowania w tym zakresie – takie postępowanie, wobec niewydania postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego za lata 2012 – 2014, nie istniało, nie istniał zatem przedmiot rozstrzygnięcia. Z tego względu postanowienie Wójta w tym zakresie należało uchylić, a z uwagi na nieistnienie przedmiotu postępowania nieprawidłowe byłoby przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wójta lub umorzenie postępowania w przedmiocie zawieszenia (incydentalne postępowania podatkowe, w tym w przedmiocie zawieszenia, nie podlegają umorzeniu). Z tych względów, na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.