III SA/Wa 2354/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka Karasińska po rozpoznaniu w dniu 24 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2008 r., 2009 r., 2010 r. postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Skarżąca – K. S., pismem z dnia 22 lipca 2015 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2008 r., 2009 r., 2010 r. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazała, że wskutek wszczęcia egzekucji administracyjnej, zostanie wyrządzona niepowetowana szkoda w majątku Skarżącej. Skarżąca wyjaśniła, że jej dochody w 2014 r. wyniosły miesięcznie 5.752 zł. Z tytułu umowy o pracę Skarżąca uzyskuje kwotę 5.500 zł netto miesięcznie, zaś od stycznia 2015 r. dodatkowo 2.000 zł miesięcznie netto z tytułu umowy zlecenia. Skarżąca wskazała również na miesięczne wydatki związane przede wszystkim z kredytem zaciągniętym na zakup lokalu mieszkalnego. Wydatki te przedstawiają się w następujący sposób: ok 4.500 – 5.000 zł w zależności od kursu waluty – miesięcznie z tytułu płatności rat kredytu (kredyt został zaciągnięty we franku szwajcarskim – z uwagi na zmiany kursu tej waluty – miesięczna rata 23.00 zł); 250 zł miesięcznie z tytułu kosztów ubezpieczenia kredytu; ok 291,67 zł miesięcznie z tytułu tzw. ubezpieczenia niskiego wkładu. Skarżąca dodała, że do spłaty pozostała jej kwota ponad 290.000 CHF. Oprócz kosztów związanych z kredytem Skarżąca co miesiąc uiszcza 650 zł tytułem czynszu za mieszkanie (opłata na rzecz wspólnoty mieszkaniowej) oraz po 300 zł tytułem pokrycia kosztów energii. Reasumując Skarżąca wskazała, że jej miesięczne koszty wynoszą około 5.700/6.200 zł – 5.991,67/6.491,67 zł. Do dyspozycji Skarżącej pozostaje od stycznia 2015 r. około 1.000/1.508,33 zł – 1.300/1.800 zł miesięcznie (w dużej mierze w zależności od aktualnego kursu CHF). Skarżąca wskazała, że wszczęcie egzekucji oznaczałoby, że organ egzekucyjny skierowałby egzekucję do podstawowego źródła jej dochodu tj. wynagrodzenia za pracę, co w przypadku Skarżącej oznaczałoby zajęcie wynagrodzenia za pracę do kwoty 2.750 zł, co jest równoznaczne z utratą przez Skarżącą środków umożliwiających jej bieżącą egzystencję bowiem miesięczne obciążenia Skarżącej przewyższają wówczas jej dochody. Ponadto wskutek zajęcia wynagrodzenia i wobec braku oszczędności Skarżąca nie będzie w stanie spłacać kredytu mieszkaniowego. Z uwagi na zagrożenie w regularnej spłacie kredytu w przypadku wszczęcia egzekucji na podstawie zaskarżonej decyzji bank wypowie umowę kredytową a następnie skorzysta z zabezpieczenia hipotecznego ustanowionego na nieruchomości lokalowej Skarżącej. To z kolei będzie oznaczało utratę przez Skarżącą miejsca zamieszkania a więc nieodwracalną szkodę w jej majątku. Nawet zaś jeśliby nie doszło do szybkiej egzekucji z nieruchomości to i tak powstanie nieodwracalna szkoda wskutek postawienia w stan niewypłacalności całego kapitału w walucie obcej. Odwrócenie takich skutków w razie uchylenia decyzji będzie wiązało się z koniecznością podejmowania dalszych czynności mających na celu wyegzekwowanie od Skarbu Państwa przedmiotu bezpodstawnego wzbogacenia, co będzie się wiązało z dalszymi kosztami. Do wniosku Skarżąca dołączyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (straty) w roku podatkowym 2014, wydruk elektroniczny z konta Skarżącej w [...], wydruk z elektronicznej księgi wieczystej KW nr [...]. Pismem z dnia 3 września 2015 r. Skarżąca uzupełniła argumentację wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca dołączyła dodatkowe dokumenty obrazujące jej aktualną sytuację majątkową, z których w jej ocenie wynika zasadność uwzględnienia przedmiotowego wniosku celem uniknięcia niepowetowanej szkody w majątku Skarżącej tj. umowę kredytu z dnia 29 wrześnie 2008 r., zestawienie obciążeń i wpłat za okres do lipca 2015 r., fakturę z prognozą zużycia energii elektrycznej za sierpień – wrzesień 2015 r., za październik – listopad 2015 r. oraz grudzień 2015 r. – styczeń 2016 r., a także fakturę z dnia 30 czerwca 2015 r. wystawioną przez E. S.A. z/s w G. Skarżąca mając powyższe na uwadze stwierdziła, że jej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w pełni zasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm. ) - dalej jako "P.p.s.a." wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza powołanych przez Skarżącą okoliczności daje podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała okoliczności i poparła je stosownymi dokumentami, które przez wykonanie ww. decyzji mogłyby doprowadzić ją do utraty majątku a także wypowiedzenia przez Bank umowy kredytowej. Skarżąca podkreśliła, że przystąpienie do egzekucji należności określonej w zaskarżonej decyzji uniemożliwi Skarżącej regularną spłatę kredytu – co wywoła nieodwracalne szkody w jej majątku, bowiem po stronie banku powstanie możliwość wypowiedzenia umowy kredytowej i wszelkie wynikające z niej zobowiązania staną się wymagalne, a Skarżąca zobowiązana będzie do spłaty wszystkich wymaganych należności. Bank będzie mógł skorzystać z zabezpieczenia hipotecznego obciążającego nieruchomość co będzie oznaczało utratę miejsca zamieszkania Skarżącej i eksmisję z tego lokalu. W związku z tym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wykazała ponadto, że w związku z posiadanymi licznymi zobowiązaniami w tym koniecznością spłaty kredytu hipotecznego wszczęcie egzekucji w stosunku do Skarżącej będzie równoznaczne z utratą przez Skarżącą środków umożliwiających jej bieżącą egzystencję bowiem wszystkie miesięczne obciążenia Skarżącej przewyższą jej miesięczne dochody. W tych okolicznościach uznać należy, że Skarżąca wykazała konieczność udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wykonanie decyzji może narazić Skarżącą na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto wykonanie decyzji mogłaby wyrządzić Skarżącej poważną szkodę. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.