III SA/Wa 2357/13

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postpowania podatkowego postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na adwokata A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty - kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług - kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) - Postanowieniem z 4 listopada 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu – J. O. prawo pomocy, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Pismem z 4 grudnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata – A. Z. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 17 stycznia 2014 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy. Na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2014 r. pełnomocnik poparł skargę, wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z 1 kwietnia 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowania przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. o opłatach za czynności adwokackie oraz ponoszeniu przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (j.t. Dz.U. z 2013 r., poz. 461, dalej - "rozporządzenie"). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie. Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.