III SA/Wa 2361/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Czarkowski (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, sędzia WSA Jacek Kaute, Protokolant referent stażysta Agnieszka Kurzawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2026 r. sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w W. z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oddala skargę. Prezydent W. (dalej jako "Prezydent") decyzją z dnia [...] marca 2024 r. określił Z. S. (dalej jako "Strona" lub "Skarżący") wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] za okres IV 2021 r. do XII 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej jako "SKO"), po rozpoznaniu wniesionego przez Stronę odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2025 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazało, że Skarżący pomimo, iż zmiana systemu naliczania opłat za odbiór odpadów nastąpiła od dnia 1 kwietnia 2021 r., co skutkowało obowiązkiem złożenia nowej deklaracji po jego stronie - jako właściciela nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] przy ul. [...], nie złożył w zakreślonym terminie nowej deklaracji. Tym samym organ zwrócił uwagę, że w myśl art. 6o ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2024 r., poz. 399 dalej "u.c.p.g.") w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze. SKO zwróciło uwagę, że w przedmiotowej sprawie dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, zgodnie z uchwałą NR LXI/1632/2018 Rady m.st. Warszawy z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w m.st. Warszawie i zagospodarowania tych odpadów, zasadą obliczania odpadów jest oparcie się na zużyciu wody. Powyższe dane zostały udostępnione przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Według organu drugiej instancji w zaistniałej sytuacji Prezydent był uprawniony do określenia Stronie opłaty za gospodarowanie odpadami za wskazany w rozstrzygnięciu okres. Z kolei analiza akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje na prawidłowość w zakresie wysokości ustalonej opłaty. Końcowo odnosząc się do zarzutów odwołania, wskazał, iż Skarżący będąc obowiązany do złożenia nowej deklaracji w sprawie odbioru odpadów, nie uczynił powyższego w terminie co uprawniało organ do wydania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie podniósł, że sam ustawodawca przewidział konieczność składania nowych deklaracji. W przedmiotowej sprawie okolicznością uzasadniającą konieczność złożenia takiej deklaracji była zmiana systemu naliczania opłat za odbiór odpadów. Tym samym za prawnie irrelewantne uznał podniesione w pismach Skarżącego okoliczności, w szczególności okoliczność złożenia deklaracji datowanej na 7 grudnia 2015 r. Strona w skardze z dnia 25 września 2025 r. zwróciła uwagę, że przez cały okres mieszkania pod adresem ul. [...] płaciła za wywóz odpadów komunalnych. Skarżący zaznaczył, że do grudnia 2013 r. miał zawartą indywidualną umowę z MPO. Od stycznia 2014 r. odbiór odpadów odbywa się na podstawie umowy zawartej z Urzędem [...]. Urząd określił wysokość miesięcznej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 45 zł. Skarżący wskazując, że pismem z dnia 20 marca 2023 r. został wezwany do złożenia nowej obowiązującej wstecz deklaracji w okresie od 01-04-2021 r. do 31-12-2021 r., podniósł, że wcześniej nie był informowany o zmianie umowy, więc swoje płatności opierał na umowie zawartej w styczniu 2014 r., której nikt nie wypowiedział. W jego ocenie zgodnie z informacją z Urzędu [...] od 1 lutego 2014 r. nie musiał składać nowych deklaracji, wypowiadać ani zawierać nowych umów. Tym samym za niedopuszczalne uznał obciążanie go płatnościami wstecz, zwłaszcza, że obowiązek wysokości opłat za odpady zależny od zużycia wody został po 9 miesiącach wycofany. Końcowo wskazał, iż zgodnie z otrzymanym pismem datowanym na 20 marca 2023 r. płaci sumę 107 zł miesięcznie. Ponadto nigdy nie uchylał się od obowiązku opłat za odbiór odpadów jak również terminowo je uiszczał. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, uznając jednocześnie zarzuty skargi za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sprawowana jest na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) p.p.s.a.). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami, z zastrzeżeniem art. 57a, który w niniejszej sprawie nie ma zastosowania. Rozpoznając powyższą skargę w ramach sprawowanej kontroli według powyższych kryteriów Sąd w składzie niniejszym uznał ją za niezasadną. Osią sporu w rozpoznawanej sprawie jest prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] za okres IV 2021 r. do XII 2021 r. Odnosząc się do ram prawnych wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 6c ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, gminy są obowiązane do zorganizowana odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Stosownie do art. 6h u.c.p.g. właściciele nieruchomości, w stosunku do których gminy organizują odbieranie odpadów, są zobowiązani do ponoszenia na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zgodnie zaś z art. 6m ust. 1 u.c.p.g. właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć do właściwego organu gminy, deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie 14 dni od dnia zamieszkania na danej nieruchomości pierwszego mieszkańca lub powstania na danej nieruchomości odpadów komunalnych. W przypadku zmiany danych będących podstawą ustalenia wysokości należnej opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, jak stanowi art. 6m ust. 2 u.c.p.g., właściciel nieruchomości jest obowiązany złożyć nową deklarację w terminie 14 dni od dnia nastąpienia zmiany. Opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi w zmienionej wysokości uiszcza się za miesiąc, w którym nastąpiła zmiana. Przy czym, termin, częstotliwość i tryb uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę warunki miejscowe, określa rada gminy, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego (art. 6I ust. 1 u.c.p.g.). Opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, do uiszczania których na rzecz gminy lub ich związków obowiązani są właściciele nieruchomości, są daninami publicznymi o niepodatkowanym charakterze. Zgodnie z art. 6q u.c.p.g. w sprawach dotyczących opłat stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Natomiast zgodnie z treścią art. 6o u.c.p.g., w razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji, właściwy organ określa, w drodze decyzji wysokość opłaty, wskazuje, że decyzja określająca wysokość opłaty ma charakter deklaratoryjny. Treść przepisu odpowiada częściowo treści art. 21 § 3 w związku z art. 21 § 2 Ordynacji podatkowej, według którego w razie niezłożenia deklaracji, bądź też stwierdzenia, że wysokość zobowiązania jest inna niż wynikająca z deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Z art. 6m ust. 1 u.c.p.g. wynika, że deklarację o wysokości opłaty należy składać w odniesieniu do danej nieruchomości. Z przywołanych regulacji wynika, że jeżeli zobowiązany podmiot nie złoży deklaracji lub też organ poweźmie uzasadnione wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji określi wysokość opłaty w decyzji. Tylko w takim przypadku organ jest obowiązany wydać decyzję wymiarową, określając należny wymiar opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że w przedmiotowej sprawie dostępne są dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, zgodnie z uchwałą NR LXI/1632/2018 Rady m.st. Warszawy z dnia 8 lutego 2018 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w m.st. Warszawie i zagospodarowania tych odpadów, zasadą obliczania odpadów jest oparcie się na zużyciu wody. Powyższe dane zostały udostępnione przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji. Skarżący będąc obowiązany do złożenia nowej deklaracji w sprawie odbioru odpadów, nie uczynił powyższego w terminie co uprawniało organ do wydania zaskarżonej decyzji. SKO słusznie zajęło stanowisko, iż analiza akt sprawy oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje na prawidłowość w zakresie wysokości ustalonej opłaty, której zresztą Skarżący nie podważa. Z powyżej omówionych powodów, wobec niestwierdzenia naruszenia przepisów prawa, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.