III SA/Wa 2362/13

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Skarżąca A. M. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Wskazała, że w związku z utratą pracy przez jej męża była – w okresie od września 2012 r. do lipca 2013 r. – jedynym żywicielem czteroosobowej rodziny. Aktualnie mąż uruchomił działalność gospodarczą, która nie przynosi jeszcze żadnych dochodów. Skarżąca utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 7.350 zł. Do majątku zaliczyła dom oraz samochód. Pismem z 20 grudnia 2013 r. referendarz sądowy wezwał Skarżącą do nadesłania w terminie 7 dni dodatkowej dokumentacji dotyczącej stanu majątkowego. Z obowiązku tego jednak nie wywiązała się. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie przesłanki tej Skarżąca nie wykazała. Wiąże się to z tym, że nie dostarczyła ona dokumentów uzupełniających wniosek. Nie przesłała mianowicie zeznań podatkowych, deklaracji VAT, zestawienia wysokości przychodów i kosztów ich uzyskania osiągniętych w 2013 r., wyciągów bankowych. Nie wskazała też i nie udokumentowała wysokości wydatków składających się na bieżące utrzymanie. To wszystko sprawia, że referendarz sądowy ma do dyspozycji jedynie oświadczenia Skarżącej. Oświadczenia te nie są jednak wystarczające aby podjąć obiektywne i nie pozostawiające wątpliwości rozstrzygnięcie w kwestii oceny jej stanu finansowego i możliwości płatniczych. Strona ubiegająca się o przyznanie prawa pomocy powinna przekonać sąd administracyjny o swojej sytuacji majątkowej i finansowej i ją odpowiednio uwiarygodnić, sąd zaś ma dokonać jedynie jej oceny. Niewątpliwie im bardziej strona zobrazuje, udokumentuje tę sytuację, tym większe możliwości wnikliwej oceny ma sąd administracyjny. W przeciwnym razie strona musi się liczyć z negatywnymi dla siebie konsekwencjami braku wykazania przesłanek z art. 246 p.p.s.a. Z tych względów uznać należało, że Skarżąca nie wykazała, iż jej wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.