III SA/Wa 2364/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu wraz z pozostałymi członkami za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za poszczególne miesiące 2008 roku postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Skarżący D. B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF powołał się na takie okoliczności jak: pozostawanie bez pracy, zły stan zdrowia swój i żony, prowadzenie egzekucji komorniczej. Wśród wydatków Skarżący wymienił koszty leczenia (800-1.000 zł), czynsz (850 zł), opłaty za energię elektryczną (220 zł), bieżące utrzymanie (1.000 zł). Do majątku zaliczył mieszkanie o powierzchni 72 m². Podał, że źródłem utrzymania małżonków jest działalność gospodarcza żony, z której uzyskuje 3.500 zł netto (brutto 5.000 zł). W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przesłanie dokumentów i informacji obrazujących sytuacje majątkową, Skarżący wyjaśnił, że w latach 2012 – 2014 r. nie osiągał żadnych dochodów i nie rozliczał się z urzędem skarbowym. Z przedstawionych wyciągów z rachunków bankowych wynika, że Skarżący ma zablokowane środki na koncie, a jego żona posiada środki w wysokości 1.000 zł. Ponadto Skarżący przedłożył zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego z uwagi na wystawienie tytułu wykonawczego za zaległości względem Spółdzielni Mieszkaniowej [...]. Skarżący przedstawił również zawiadomienia o zajęciu rachunku bankowego żony, dokumentację medyczną oraz rachunki miesięcznych opłat. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie Skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł. Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący jest osobą bezrobotną. Z przedstawionych informacji wynika, że nie pracuje od 2012 r. Wraz z żoną utrzymuje się z kwoty 3.500 zł miesięcznie, uzyskiwanej z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej żony. Znaczna część z tej kwoty około 1.000 zł jest przeznaczona na leczenie żony Skarżącego. Ponadto Skarżący i jego żona mają zablokowane rachunki bankowe między innymi na skutek wystawienia tytułu wykonawczego za zaległości względem Spółdzielni Mieszkaniowej [...] . Nieregulowanie opłat czynszowych świadczy o złej sytuacji finansowej Skarżącego i jego żony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.