III SA/Wa 2371/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego 1. Skarżący K. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Oświadczył, że jest osobą samotną i uzyskuje roczne dochody w wysokości 3.000 zł (250 zł miesięcznie). Posiada dom o powierzchni 69 m² oraz budynek gospodarczy na działce o powierzchni 0,11 ha. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 2. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 3. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. 5. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jakim jest radca prawny, a zatem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozpoznając wniosek Skarżącego referendarz sądowy miał na względzie fakt iż postanowieniami z 24 czerwca 2010 r. oraz 1 lipca 2010 r. V SA/Wa 1209/10, IV SA/Wa 807/10 oraz III SA/Wa 1374/10, postanowieniem z 12 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1938/09, postanowieniami z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt 2408 – 2416/10, postanowieniem z 4 sierpnia 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1619/11 oraz postanowieniem z 23 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 2439/11, postanowieniami z 29 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 97/12 i III SA/Wa 98/12, postanowieniem z 21 czerwca 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 1689/ z 6 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1782/12 12 i postanowieniem z 31 grudnia 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 3206/12, postanowieniem z 7 grudnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1242/15 przyznano Skarżącemu prawo pomocy. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Skarżący posiada miesięczne dochody w wysokości 250 zł., nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych. Uznać zatem należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma środków na pokrycie jakichkolwiek kosztów postępowania tj. kosztów wpisu od skargi w kwocie 500 zł. oraz usług profesjonalnego pełnomocnika jakim jest radca prawny. W tej sytuacji na podstawie art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.