III SA/Wa 2380/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Beata Sobocha (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Alojzy Skrodzki, sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 9 maja 2016 r. sprawy ze skargi I.J. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. jednocześnie wierzyciel i organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne wobec majątku I.J. – dalej: "Skarżąca" lub "Strona" - na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 16 maja 2011 r. nr [...] obejmującego zaległość w podatku dochodowym z papierów wartościowych i instrumentów finansowych za rok 2009. Celem wyegzekwowania zaległości organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 23 maja 2011 r., dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem tj. w [...] Oddział w K. Przedmiotowe zawiadomienie o zajęciu wraz z odpisem tytułu wykonawczego doręczono Skarżącej w dniu 14 czerwca 2011 r., natomiast dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 30 maja 2011 r. W odpowiedzi na zastosowany środek egzekucyjny, Skarżąca pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. złożyła skargę na czynności egzekucyjne. Uzasadniając skargę wskazała, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. nie wypłacił jej kwoty z tytułu zwrotu kosztów zakupu sprzętu rehabilitacyjnego. W ocenie Skarżącej taka sytuacja jest niedopuszczalna i dlatego żąda zwrotu kwoty 1.095 zł. wraz z odsetkami, zgodnie z art. 482 Kodeksu cywilnego. Zdaniem Skarżącej Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. oraz Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. odmawiając przeprowadzenia kontroli w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej naruszają art. 32 w zw. z art. 8 Konstytucji RP. Nadto Skarżąca opisała nieprawidłowości związane z rozliczeniem poniesionych kosztów wymiany okien i kosztów procesu pomiędzy Skarżącą a [...] Spółdzielnią Mieszkaniową, zarzucając jednocześnie nieprawidłowości w działaniu tejże spółdzielni mieszkaniowej. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. oddalił ww. skargę Strony, jako nieuzasadnioną. Na skutek zażalenia Skarżącej Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne. Na powyższe postanowienie Strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 8 stycznia 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 1636/12) uchylił ww. postanowienie Ministra Finansów oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] sierpnia 2011 r. W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd stwierdził, że Skarżąca przedłożyła organowi kserokopię pełnomocnictwa, dlatego też przy ponownym rozpoznaniu sprawy koniecznym będzie wezwanie zobowiązanej do przedłożenia oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa udzielonego R.J. Zgodnie ze wskazaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Dyrektor Izby Skarbowej w K. pismem z dnia 16 października 2013 r. wezwał Skarżącą do wskazania czy w postępowaniu dotyczącym skargi na czynności egzekucyjne zainicjowane pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. występuje osobiście, czy przez R.J. Organ pouczył Skarżącą, że w przypadku jeżeli występuje przez pełnomocnika należy przekazać oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Jeśli zaś pełnomocnictwo lub urzędowy poświadczony odpis pełnomocnictwa nie zostanie przesłany do Dyrektora Izby Skarbowej w K. organ uzna, iż w przedmiotowej sprawie zobowiązana nie chce występować przez pełnomocnika tylko osobiście. Strona potwierdziła odbiór wezwania w dniu 28 października 2013 r. jednak w określonym przez organ terminie, aż do wydania postanowienia w sprawie skargi, Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie otrzymał odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. oddalił skargę Skarżącej na zajęcie rachunku zawiadomieniem z dnia 23 maja 2011 r. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 16 października 2013 r. pismem z dnia 4 listopada 2013 r. Skarżąca wskazała, że zgodnie z art. 47 Konstytucji RP ustala swojego pełnomocnika R.J. jako osoba wolna i korzystająca z przyrodzonych praw i godności, zmuszanie jej do ponoszenia kosztów związanych z przekazaniem pełnomocnictwa notarialnego jest żądaniem, które wykracza poza ich możliwości finansowe, a przede wszystkim bezprawne oraz że wezwanie ich do przedłożenia pełnomocnictwa jest nadużyciem prawa. Następnie pismem z dnia 3 grudnia 2013 r. Skarżąca osobiście wniosła do Ministra Finansów zażalenie na powyższe postanowienie organu nadzoru. W uzasadnieniu zażalenia Strona wskazała, że powodem zażalenia jest fakt, iż nie otrzymała wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 stycznia 2013 r. o sygn. akt III SA/Wa 1636/12 tym samym nie może się wypowiedzieć komu WSA w Warszawie nakazał uzupełnienie odpisu pełnomocnictwa. W ocenie Skarżącej obowiązek poświadczenia urzędowo pełnomocnictwa spoczywał na Naczelniku [...] Urzędu Skarbowego w B. Ponadto Skarżąca ponownie podniosła zarzuty związane z rozliczeniem kosztów wymiany okien i nieprawidłowościami w działaniu [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015 r., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] listopada 2013 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że organ administracji publicznej orzekając ponownie w tej samej sprawie nie może nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. W związku z powyższym zgodnie ze wskazaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Dyrektor Izby Skarbowej w K. pismem z dnia 16 października 2013 r. wezwał Skarżącą do wskazania czy w postępowaniu dotyczącym skargi na czynności egzekucyjne zainicjowane pismem z dnia 24 czerwca 2011 r. występuje osobiście, czy przez R.J. Organ pouczył zobowiązaną, że w przypadku jeżeli występuje przez pełnomocnika należy przekazać oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa. Jeśli zaś pełnomocnictwo lub urzędowy poświadczony odpis pełnomocnictwa nie zostanie przesłany do Dyrektora Izby Skarbowej w K. organ uzna, iż w przedmiotowej sprawie zobowiązana nie chce występować przez pełnomocnika tylko osobiście. W odpowiedzi na to wezwanie R.J. pismem z dnia 4 listopada 2013 r. wniósł stosowne wyjaśnienia w zakresie sposobu reprezentacji i złożył je osobiście w siedzibie [...] Urzędu Skarbowego w B. Fakt skierowania postanowienia do Skarżącej w ocenie Ministra Finansów nie wpłynął na możliwość realizacji przysługujących jej praw. Strona terminowo bowiem skorzystała z przysługującego prawa wniesienia zażalenia w obowiązującym terminie. Minister Finansów, wobec podpisania zażalenia także przez małżonka tj. R.J., w świetle znajdujących się w aktach sprawy wyjaśnień Strony z dnia 4 listopada 2013 r. uznał, że wolą Skarżącej jest działanie przez pełnomocnika. W odniesieniu do wniesionego zażalenia Minister Finansów wskazał, że materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia zaskarżonego postanowienia jest art. 54 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619) – dalej "u.p.e.a.". Ma on na celu ocenę prawidłowości dokonanych przez organ egzekucyjny lub egzekutora czynności o charakterze wykonawczym. Zatem w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Minister Finansów w wyniku dokonania analizy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie stwierdził nieprawidłowości i naruszenia prawa przez organ egzekucyjny, tj. Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. Organ egzekucyjny dokonał czynności egzekucyjnej, do której upoważniła go ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zastosowany środek egzekucyjny jest wymieniony w katalogu środków określonych w art. 1a pkt 12a u.p.e.a., tj. egzekucja z rachunku bankowego. Środek ten został zastosowany w prawidłowy sposób, zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a. Z przepisu tego wynika, że organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku, a jeżeli bank posiada oddziały - do właściwego oddziału, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Z akt sprawy wynika, że wszystkie wymogi formalnoprawne wymienione w art. 80 u.p.e.a. zostały przez organ egzekucyjny spełnione. Zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego z dnia 23 maja 2011 r., doręczono dłużnikowi zajętej nieruchomości w dniu 30 maja 2011 r. Skarżącej doręczono zawiadomienie o zajęciu w dniu 14 czerwca 2011 r. Przedmiotowe zawiadomienie wydane zostało zgodnie ze wzorem określonym w załączniku nr 14 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 z późn. zm.) obowiązującym na dzień dokonania czynności i zawierało wszystkie elementy określone w art. 67 § 2 i art. 80 § 1 ww. ustawy. Minister Finansów podkreślił, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Nie było zatem możliwe skuteczne podnoszenie zarzutów, które stanowiły podstawę do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego. Skarga na czynności egzekucyjne nie może odnosić się do tych okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą stanowić podstawę zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Z powyższego wynika, iż nie można skutecznie podnieść w ramach skargi na czynności egzekucyjne zarzutów dotyczących podstawy wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego, na które przysługuje zobowiązanemu inny środek zaskarżenia. Skarga na czynności egzekucyjne przysługuje wyłącznie na czynności o charakterze faktycznym i to tylko takie, które nie mogą być zaskarżone poprzez inny środek prawny przewidziany w ustawie. Zatem podnoszone przez Stronę w skardze na dokonaną czynność egzekucyjną zarzuty dotyczące nieprawidłowości działania organu podatkowego oraz spółdzielni mieszkaniowej pozostają poza sferą i zakresem niniejszego rozstrzygnięcia, gdyż brak jest podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować, jako uniwersalny środek zaskarżenia przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych w toku całego postępowania egzekucyjnego. Odnosząc się natomiast do poruszonej przez Stronę kwestii konieczności przeprowadzenia postępowania kontrolnego wobec [...] Spółdzielni Mieszkaniowej w zakresie jej opodatkowanej działalności Minister Finansów stwierdził, że brak jest podstaw prawnych dla uznania, że wniosek obliguje organ do przeprowadzenia kontroli podatkowej w [...] Spółdzielni Mieszkaniowej. Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 32 Konstytucji RP poprzez stosowanie nierówności prawa wobec podmiotów gospodarczych i osób oraz dyskryminację stanowiącą naruszenie art. 14 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, wskazując, iż wyczerpuje to znamiona art. 119 z związku z art. 194 i art. 127 § 1 Kodeksu karnego. W dalszej części uzasadnienia Strona przedstawiła swoje niezadowolenie z organizacji państwa polskiego, traktowania obywateli itp. Ponadto ponownie podniosła kwestie sporu z [...] Spółdzielnią Mieszkaniową. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. W punkcie wyjścia zaznaczyć należy, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działań organów administracji publicznej, w tym postanowień wydawanych w postępowaniu egzekucyjnym, w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako "P.p.s.a.", a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd takich naruszeń prawa w działaniach organów administracji samorządowej nie stwierdził. Skarżąca poddała kontroli Sądu postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] listopada 2013 r., wydane na skutek wniesienia przez Skarżącą skargi na czynność egzekucyjną, nieuznające przedstawionych zastrzeżeń co do prawidłowości zastosowanego środka egzekucyjnego. Przedmiotem skargi był zarzut niewypłacenia Skarżącej kwoty z tytułu zwrotu kosztów zakupu sprzętu rehabilitacyjnego a także nieprawidłowości związane z rozliczeniem poniesionych kosztów wymiany okien i kosztów procesu między Skarżącą a [...] Spółdzielnią Mieszkaniową oraz nieprawidłowości w działaniu tej spółdzielni. Zgodnie z art. 54 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania. Zaznaczyć należy, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne - stanowiące w istocie fragment postępowania egzekucyjnego - ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie orzeka się o zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego ani też nie ocenia się prawidłowości jego prowadzenia. Albowiem skarga na czynności organu egzekucyjnego służy kontroli prawidłowości stosowania środków egzekucyjnych, które zmierzają do bezpośredniego wyegzekwowania należności. W postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne ocenie podlegają zatem tylko zastrzeżenia odnoszące się do czynności egzekucyjnych dokonanych przez organ egzekucyjny lub egzekutora. W ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić kwestie formalnoprawne, które odnoszą się do prawidłowego przebiegu postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora w oparciu o przepisy regulujące sposób i formę dokonania tych czynności. Nie jest natomiast możliwe podnoszenie zarzutów, które są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia służącego ochronie praw zobowiązanego. Skarga na czynność egzekucyjną nie może więc dotyczyć przypadków, które mogą być przedmiotem zgłoszenia zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a. W literaturze przedmiotu i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że podstawowym środkiem zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym jest zarzut którego podstawy wymienione są w art. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Natomiast skarga wymieniona w art. 54 § 1 u.p.e.a. służy zaskarżaniu czynności wykonawczych postępowania. Rozróżnienie powyższe daje podstawy do sformułowania tezy, iż skarga z art. 54 u.p.e.a. nie będzie przysługiwać w sytuacjach, gdy przewiduje się inne środki zaskarżenia (zarzuty, zażalenia na postanowienia, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego spod egzekucji) albo w sytuacjach, gdy przewiduje się wniesienie pozwu do sądu (por. R. Hauser i Z. Leoński - Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji -Warszawa 1992 r. s. 84., wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2000 r., sygn. akt III SA 827/99, LEX nr 43032, wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1999 r. sygn. akt III SA 4503/97, ONSA 2000/1/20). Nie wszystkie nieprawidłowości postępowania egzekucyjnego mogą być zwalczane za pośrednictwem skargi na czynności egzekucyjne. Instytucję zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego regulują art. 80 – art. 87 u.p.e.a. Zgodnie art. 80 § 1- § 3 organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku, a jeżeli bank posiada oddziały - do właściwego oddziału, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego. Z kolei wymogi dotyczące zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności określa art. 67 § 2 u.p.e.a., który wskazuje, że zawierać ono winno: 1) oznaczenie zobowiązanego, wierzyciela i organu egzekucyjnego; 2) oznaczenie dłużnika zajętej wierzytelności; 3) określenie stosowanego środka egzekucyjnego; 4) numer tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę do zajęcia; 5) kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia; 6) kwotę należnych kosztów egzekucyjnych; 7) wezwanie dłużnika zajętej wierzytelności do realizacji zajęcia lub powiadomienia organu egzekucyjnego o przeszkodzie w realizacji zajęcia; 8) pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia; 9) datę wystawienia zawiadomienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego oraz odcisk pieczęci organu egzekucyjnego. Wzór zawiadomienia określa załącznik nr 14 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jak wynika z akt w niniejszej sprawie organ egzekucyjny zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego z dnia 23 maja 2011 r. (sporządzonym na druku według wzoru określonego w rozporządzeniu Ministra Finansów) doręczono dłużnikowi zajętej wierzytelności w dniu 30 maja 2011 r., natomiast Skarżącej w dniu 14 czerwca 2011 r. W zawiadomieniu tym znalazły się wszystkie wymagane prawem elementy i informacje. Z tych względów zasadne jest stanowisko Ministra Finansów, że brak było podstaw do uwzględnienia skargi, gdyż zajęcie prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego dokonane zostało zgodnie z przepisami prawa. Odnosząc się zaś do podnoszonych przez Skarżącą kwestii dotyczących sporu z [...] Spółdzielnią Mieszkaniową wskazać należy, że okoliczności te nie podlegają rozpoznaniu w trybie art. 54 u.p.e.a. Podkreślić raz jeszcze należy, że w ramach skargi na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie kwestie formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego lub egzekutora przy dokonywaniu czynności egzekucyjnej przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonania tych czynności. Nie można podnosić zarzutów, które są podstawą wniesienia innego środka zaskarżenia. Dlatego, jeżeli od strony formalnoprawnej zaskarżona czynność jest prawidłowa, to w efekcie rozpoznania skargi na tę czynność może zapaść orzeczenie o jej oddaleniu, mimo, że samo postępowanie egzekucyjne jest dotknięte poważnymi wadami. Wykazanie tych wad i uzyskanie ochrony prawnej nastąpić jednak musi przy użyciu innego instrumentu prawnego (art. 33, art. 59 u.p.e.a.) niż skarga na czynność egzekucyjną. Przyznanie przez Sąd organowi racji w sprawie wszczętej skargą na czynność egzekucyjną, nie jest zatem wyrazem akceptacji przez Sąd całości postępowania egzekucyjnego. W orzecznictwie wskazuje się, że nie ma podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, za pomocą którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego (zob. wyroki WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r., III SA/Wa 644/08, LEX nr 489600 oraz z dnia 11 kwietnia 2008 r., III SA/Wa 139/09, LEX nr 486252). Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.