III SA/Wa 2387/04
PostanowienieWSA w Warszawie2004-12-30
Skład orzekający: Bogusław Dauter
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na decyzję Ministra Finansów wydaną w trybie wznowienia postępowania, na skutek wniosku strony, jest dopuszczalna bez wcześniejszego wyczerpania środków odwoławczych, jeśli decyzja ta nie jest ostateczna?Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Decyzja Ministra Finansów wydana w trybie wznowienia postępowania, na mocy art. 245 § 1 Ordynacji podatkowej, traktowana jest jako decyzja organu pierwszej instancji, od której przysługuje odwołanie. Skoro skarżący nie skorzystał z przysługującego mu odwołania, mimo prawidłowego pouczenia, skarga do sądu administracyjnego została wniesiona bez wyczerpania toku instancyjnego i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżąca spółka "A." złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 r. Decyzją tą Minister odmówił uchylenia własnej decyzji z grudnia 2002 r., która z kolei odmawiała stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej określającą zobowiązanie w podatku VAT. Skarżąca podniosła zarzut nieprawidłowego doręczenia decyzji z grudnia 2002 r. z pominięciem pełnomocnika. Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Bogusław Dauter, , Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Spółka z o.o. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy uchylenia - po wznowieniu postępowania - decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę
Decyzja z dnia [...] września 2004 roku Nr [...] Minister Finansów odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2002 roku Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Izby Skarbowej w K.- Ośrodek Zamiejscowy W N. z dnia [...] marca 2001 roku Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej w K. Ośrodek Zamiejscowy w N., określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiąc wrzesień 1999 roku.
Przedmiotową decyzję z dnia [...] września 2004 roku Minister Finansów wydał po wznowieniu postępowania, na skutek wniosku skarżącej spółki "A." z dnia 8 stycznia 2003 roku. W decyzji zawarte zostało pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie wniesienia odwołania do Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji.
W dniu 4 listopada 2004 roku pełnomocnik skarżącej spółki wniósł skargę na powyższą decyzje Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W skardze podniesiony został zarzut nieprawidłowego doręczenia decyzji organu z dnia [...] grudnia 2002 roku, tj. doręczenia jej bezpośrednio podatnikowi, z pominięciem ustanowionego pełnomocnika. Ponadto pełnomocnik skarżącej spółki wskazał, że zaskarżona decyzja wydana została przez Ministra Finansów, działającego jako organ drugiej instancji, a zatem przysługiwała od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) - dalej: u.p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Jednocześnie przepis art. 52 uzależnia dopuszczalność wniesienia skargi do sądu od uprzedniego wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Tym samym należy uznać, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na decyzje, mające przymiot decyzji ostatecznych w sprawie.
Dokonując rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej Sąd stwierdził, że decyzja, będąca przedmiotem skargi, wydana została w trybie przewidzianym w art. 240§1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) - dalej: ord. pod., tj. po wznowieniu, na żądanie strony, postępowania administracyjnego. Zgodnie z przepisem artykułu 245 § 1 ord. pod. Organ podatkowy, po wznowieniu postępowania wydaje decyzję uchylającą, lub odmawiającą uchylenia decyzji dotychczasowej.
W ocenie Sądu brak przepisów szczególnych w zakresie środków odwoławczych od decyzji określonej w art. 245 § 1 ord. pod. Nakazuje przyjąć, że w powyższym zakresie mają zastosowanie przepisy ogólne, zawarte w Rozdziale 15 ustawy, a zatem decyzję wydaną przez organ traktować należy jak decyzję wydaną przez organ działający w pierwszej instancji.
W rozpatrywanej sprawie kwestię odwołania reguluje zatem art. 221 ord. pod., odnoszący się do sytuacji, w której decyzję pierwszoinstancyjną wydał minister właściwy do spraw finansów publicznych. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 2000 roku, sygn. akt ISA/Ka 1288/00, LEX Nr 47121; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2002 roku, sygn. akt III RN205/01, M.Podat. 2003/6/35, oddalające rewizję nadzwyczajną wniesioną przez Prezesa NSA w analogicznej sprawie) piśmiennictwie (por. M. Szubiakowski, Wznowienie postępowania.Cz.I, Przegląd Podatkowy 2003/12/55).
Sąd zauważył, że skarżący, mimo prawidłowego pouczenia o dostępnych środkach odwoławczych i trybie ich wznowienia, zawartym w zaskarżonym postanowieniu, nie skorzystał z tych środków. Skarga, złożona przez skarżącego bezpośrednio do tutejszego sądu, została zatem wniesiona bez uprzedniego wyczerpania toku instancyjnego, zaś jej przedmiot - decyzja Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 roku Nr [...] - nie wyczerpuje znamion aktu prawnego, opisanego w cytowanym powyżej przepisie art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 u.p.p.s.a, a tym samym nie pozwala na podjęcie w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny,
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 oraz w zw. z art. 52 § 1 i 2, Sad orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło