III SA/Wa 2394/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz jednostką organizacyjną za zaległości jednostki z tytułu wpłat na PFRON za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący B.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] maja 2017 r. w przedmiocie ustalenia odpowiedzialności członka zarządu wraz z pozostałymi członkami zarządu oraz jednostką organizacyjną za zaległości jednostki z tytułu wpłat na PFRON za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010r. W treści skargi, Skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji uzasadniając, że organ posiadał dokumenty, z których wynika, że Skarżący nie był legitymowany czynnie do złożenia wniosku o upadłość, co stanowi rażące naruszenie prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: " P.p.s.a."), po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotychczasowe orzecznictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przyjmowało, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być prawdopodobieństwo wyrządzenia skarżącemu niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu lub czynności, które następnie przez tenże Sąd zostałyby wzruszone. Bezspornie natomiast z przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika konieczność wykazania prawdopodobieństwa wystąpienia w rzeczywistości okoliczności opisanych w hipotezie tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, definiując przesłanki wyrządzenia znacznej szkody, stwierdził, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zatem mając na uwadze powołane przepisy, stanowisko sądów administracyjnych oraz stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji, miałoby spowodować powstanie znacznej szkody lub doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący bowiem lakonicznie uzasadnił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wskazał jedynie, że organ posiadał dokumenty, z których wynika, że Skarżący nie był legitymowany czynnie do złożenia wniosku o upadłość, co stanowi rażące naruszenie prawa. Zdaniem Sądu, Skarżący powinien dokładnie wykazać (wyliczyć), udokumentować w jaki sposób wykonanie zaskarżonej decyzji jemu zaszkodzi. Takiego wyliczenia Skarżący jednak nie przedstawił. Samo natomiast złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji i lakoniczne uzasadnienie jest niewystarczające do jego pozytywnego załatwienia. Ponadto Sąd wskazuje, że zobowiązanie wpłaty na PFRON jest ze swej istoty świadczeniem odwracalnym i w przypadku uiszczenia świadczenia nienależnego podlega zwrotowi wraz z odsetkami. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.