III SA/Wa 2395/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych Skarżąca T.S. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W formularzu PPF powołała się na brak środków i trudną sytuację materialną. Do kosztów swojego utrzymania Skarżąca zaliczyła – komorne – 366 zł, energię elektryczną – 100 zł, gaz – 30 zł, telefon – 50 zł. Skarżąca wskazała, że pozostałe środki przeznacza na leczenie. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, ze Skarżąca posiada udział we współwłasności mieszkania o powierzchni 38 m², samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe oraz otrzymuje rentę rodzinną w wysokości 1.296,28 zł. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego o przesłanie dokumentów i informacji obrazujących sytuację majątkową, Skarżąca wyjaśniła, że rachunek bankowy Skarżącej został zajęty, Skarżąca nie posiada oszczędności. W czynnościach dnia codziennego i fizycznego poruszania się, pomaga jej rodzina. Skarżąca wskazała, że najistotniejszym obciążeniem są koszty związane z chorobą i leczeniem. Skarżąca przedłożyła roczne obliczenie podatku przez organ rentowy, z którego wynika, że w 2013 r. Skarżąca uzyskała przychód w kwocie 21.950,62 zł, a w 2012 r. 21.100,52 zł. Ponadto z informacji znajdujących się w aktach sprawy ( k.16) wynika, że Skarżąca od dziewięciu lat jest [...] , po [...] . Jest pod całkowitą opieką synowej, która jest bezrobotna. Część pieniędzy ze spadku Skarżąca przeznaczyła na leczenie. Pieniądze te stwarzają możliwość przeszczepu serca i nerki. Pieniądze Skarżąca przeznaczyła na ratowanie życia i spłatę długów. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie Skarżąca zobowiązana jest do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł. Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową, zdrowotną oraz rodzinną Skarżącej, należy przyjąć, iż spełnia ona przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca jest osobą schorowaną i utrzymuje się z renty rodzinnej, którą po opłaceniu niezbędnych wydatków(czynsz, żywność) przeznacza na leczenie. Z informacji zawartych w aktach sprawy (k. 16 wynika, że Skarżąca jest od dziewięciu lat [...] Skarżąca pozostaje pod całkowitą opieką bezrobotnej synowej. Ponadto Skarżąca oczekuje na [...] Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.