III SA/Wa 2396/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Sędziowie sędzia WSA Jarosław Trelka, sędzia WSA Anna Zaorska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Anna Barska, po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi m. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 marca 2017 r. Nr 1462-IPPB2.4511.31.2017.1.MK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne Pismem z dnia 14 czerwca 2017 r. m. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako "Skarżąca") wniosła skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 marca 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Na rozprawie, która odbyła się przed tutejszym Sądem w dniu 24 kwietnia 2018 r., pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Natomiast w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 P.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie i treści oświadczenia złożonego przez pełnomocnika Skarżącej na rozprawie, cofnięcie skargi nie budzi wątpliwości. Sąd uznał bowiem cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. Ponieważ cofnięcie skargi nastąpiło na rozprawie, Sąd nie orzekł o zwrocie wpisu sądowego w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.