III SA/Wa 2399/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Hanna Kamińska, , Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." Spółka z o.o. na decyzję Ministra Finansów z dnia r. Nr [...] w przedmiocie : odmowy rozpatrzenia wniosku w przedmiocie wznowienia postępowania w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę Decyzja z dnia [...] września 2004 roku Nr [...] Minister Finansów odmówił rozpatrzenia wniosku skarżącej spółki "A." z dnia [...] stycznia 2003r. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2002 roku Nr [...] w sprawie podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji Minister Finansów wskazał, że składając w trybie art. 241 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.) – dalej :ord. pod. Wniosek o wznowienie postępowania spółka "A." uchyliła terminowi, zakreślonemu w punkcie 1 paragraf 2 wskazanego przepisu. W decyzji zawarte zostało pouczenie o przysługującym skarżącemu prawie wniesienia odwołania do Ministra Finansów w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. W dniu [...] listopada 2004 roku pełnomocnik skarżącej spółki wniósł skargę na powyższą decyzję Ministra Finansów do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej uchylenie. W skardze podtrzymane zostały zarzuty, wskazane we wniosku o wznowienie postępowania. Ponadto pełnomocnik skarżącej spółki podniósł okoliczności wskazujące, jego zdaniem, na dochowanie terminu do wniesienia o wznowienie postępowania Wskazał również, że zaskarżona decyzja wydana została przez Ministra Finansów, działającego jako organ drugiej instancji, a zatem przysługiwała od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej: u.p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Jednocześnie przepis art. 52 uzależnia dopuszczalność wniesienia skargi do sądu od uprzedniego wyczerpania przysługujących środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Tym samym należy uznać, że skarga do sądu administracyjnego przysługuje na decyzje, mające przymiot decyzji ostatecznych w sprawie. Dokonując rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej Sąd stwierdził, że decyzja, będąca przedmiotem skargi, wydana została w trybie przewidzianym w art. 243§1 po stwierdzeniu niedopuszczalności wznowienia p0stępowania zakończonego decyzją ostateczną. Zgodnie ze wskazanym powyżej przepisem odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji. W ocenie Sądu brak przepisów szczególnych w zakresie środków odwoławczych od decyzji określonej w art. 24 § 3 ord. pod. nakazuje przyjąć, że w powyższym zakresie mają zastosowanie przepisy ogólne, zawarte w Rozdziale 15 ustawy, a zatem decyzję wydaną przez organ traktować należy jak decyzję wydaną przez organ działający w pierwszej instancji. W rozpoznawanej sprawie kwestię odwołania reguluje zatem art. 221 ord. pod., odnoszący się do sytuacji, w której decyzję pierwszoinstancyjną wydał minister właściwy do spraw finansów publicznych. Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 2000 roku, sygn. akt ISA/Ka 1288/00, LEX Nr 47121; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2002 roku, sygn. akt III RN205/01, M.Podat. 2003/6/35, oddalające rewizję nadzwyczajną wniesioną przez Prezesa NSA w analogicznej sprawie) piśmiennictwie (por. M. Szubiakowski, Wznowienie postępowania.Cz.I, Przegląd Podatkowy 2003/12/55). Sąd zauważył, że skarżący, mimo prawidłowego pouczenia o dostępnych środkach odwoławczych i trybie ich wnoszenia, zawartym w zaskarżonym postanowieniu, nie skorzystał z tych środków. Skarga, złożona przez skarżącego bezpośrednio do tutejszego sądu, została zatem wniesiona bez uprzedniego wyczerpania toku instancyjnego, zaś jej przedmiot – decyzja Ministra Finansów z dnia [...] września 2004 roku Nr [...] – nie wyczerpuje znamion aktu prawnego, opisanego w cytowanym powyżej przepisie art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 u.p.p.s.a, a tym samym nie pozwala na podjęcie w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny, W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 oraz w zw. z art. 52 § 1 i 2, Sad orzekł jak w sentencji.