III SA/Wa 2405/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, po wznowieniu postępowania postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy - We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF K.R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazał, że bezprawne działania organów skarbowych pozbawiły go jakichkolwiek dochodów, zdrowia oraz szansy na znalezienie pracy. Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, która uzyskuje dochód z tytułu emerytury w wysokości 1.871,44 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca wskazał, że z uwagi na fakt, iż z żoną pozostaje w rozdzielności majątkowej nie zna dokładnie jej stanu majątkowego. Do swojego majątku Skarżący zaliczył 2/3 domu o powierzchni 100 m² w użytkowaniu wieczystym. Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF, okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych Skarżącego, został on wezwany, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, do: wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania Skarżącego oraz jego żony (mimo rozdzielności majątkowej), nadesłania zeznań podatkowych Skarżącego i jego żony za 2012 r., nadesłania wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych Skarżącego i jego żony za ostatnie trzy miesiące, wskazania wysokości miesięcznych wydatków składających się na bieżące utrzymanie Skarżącego oraz osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym (zestawienie miesięcznych dochodów i wydatków rodziny). Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 10 czerwca 2013 r. Do dnia dzisiejszego Skarżący nie odpowiedział na niniejsze wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika tj. w zakresie całkowitym. Przepis art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - "P.p.s.a.") stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie Sądu), że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Powyższe wymaga rzetelnego wypełnienia formularza PPF oraz złożenia, na wezwanie, żądanych dokumentów oraz dodatkowych wyjaśnień. W ocenie Sądu, w przedmiotowym postępowaniu Skarżący nie przedstawił w sposób należyty swojej sytuacji finansowej i majątkowej, a tym samym uniemożliwił merytoryczną ocenę wniosku. Zauważyć bowiem należy, że oświadczenia Skarżącego zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. W związku z tym, w celu dokonania rzetelnej oceny sytuacji materialnej Skarżącego, został on wezwany, na podstawie przepisu art. 255 w zw. z art. 252 § 1 P.p.s.a., do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia i dokumenty. Z tego obowiązku Skarżący nie wywiązał się. W konsekwencji brak jest przekonywujących podstaw do stwierdzenia, że sytuacja, w której się znajduje wypełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., a tym samym uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest bowiem od przeprowadzenia rzetelnej analizy zdolności finansowej wnioskodawcy, a ta jest możliwa jedynie na podstawie pełnych informacji o wysokości uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków przez wnioskodawcę i osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. W rozpoznawanej sprawie Sąd nie jest w stanie ocenić jakimi rzeczywiście dochodami dysponuje Skarżący i jego żona oraz jakie niezbędne wydatki ponoszą. Brak odpowiedzi na wezwanie Sądu, a tym samym niepełne przedstawienie sytuacji finansowej Skarżącego, nie pozwalało na dokonanie innej oceny niż stwierdzenie niewykazania przesłanek do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Mając na względzie całość powyższej argumentacji, Sąd na podstawie art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.