III SA/Wa 2405/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej Skarżący K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. Pismem z 16 grudnia 2013 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie zaskarżonej zmiany interpretacji indywidualnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do unormowań art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Przepis ten nie wypowiada się w kwestii szczegółowych przesłanek, których zaistnienie uzasadniałoby podjęcie decyzji, stwierdza jedynie, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może nastąpić zwłaszcza wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Artykuł 61 § 3 P.p.s.a daje Sądowi możliwość wstrzymania aktów lub czynności, natomiast możliwe do wstrzymania są wyłącznie zaskarżone akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. Możliwość wstrzymania istnieje w przypadkach, w których akt lub czynność, będąca przedmiotem kontroli sądu, podlega wykonaniu. Innymi słowy przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie lub doprowadzenie, również w trybie egzekucji, do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Tym samym nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i nie każdy akt wymaga też wykonania. Zdaniem Sądu nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla spowodowania stanu prawnego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych, jak w przypadku wydania zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Wykonanie aktu administracyjnego ma miejsce w przypadku aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; LexisNexis, W-wa, 2005, strona 295; również T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne, strona 146, Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z 23 stycznia 1997r. w sprawie SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z.3, poz. 54). W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia do Sądu jest zmiana interpretacji indywidualnej, która jako taka nie kreuje obowiązków lub uprawnień konkretnych podmiotów. Nie może tym samym podlegać przymusowemu wykonaniu np. w drodze egzekucji administracyjnej. Jak stanowi art. 14 c zd. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, nie ustala jednak nakazu powinnego zachowania. Skoro zaskarżona zmiana interpretacji indywidualnej nie korzysta z przymiotu wykonalności, nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Z tych przyczyn na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.