III SA/Wa 241/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Hieronim Sęk, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi R. Z. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2007 r. sygnatura akt III SA/Wa 1379/07 w sprawie ze skargi R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2004 r. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2007r., sygn. akt III SA/Wa 1379/07, oddalił skargę R.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2007r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2004r. Pismem z dnia 4 lutego 2008r. pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego powołanym wyżej wyrokiem. Jako przesłankę wznowienia postępowania wskazał na treść art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a"), tj. oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się dokument zatytułowany "Wykaz nieruchomości", sporządzony w dniu [...] października 2002r., będący podstawą oddalenia skargi przez Sąd. Zdaniem pełnomocnika dokument ten został podrobiony, ponieważ charakter pisma, a w szczególności podpis nie należał do podatnika, tj. S.Z. Wątpliwości co do prawdziwości ww. dokumentu, potwierdził sam S.Z., po okazaniu mu kserokopii dokumentu. Bez wątpliwości stwierdził, że dokumentu tego nie sporządzał, nie podpisywał, ani też nie składał do Burmistrza Miasta i Gminy R. W świetle powyższego ww. dokument, jako dokument podrobiony, nie może być uznany w postępowaniu podatkowym, jak również w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Pełnomocnik podniósł także, że w innych aktach będących w posiadaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. znajduje się stwierdzenie Burmistrza Miasta i Gminy R., iż wykaz nieruchomości sporządzony przez S.Z. zaginął z akt podatkowych. Wniósł ponadto o wezwanie na rozprawę w charakterze świadka S.Z. w celu identyfikacji i jednoznacznego potwierdzenia sfałszowania dokumentu. Na rozprawie pełnomocnik Skarżącej, popierając w całości skargę, podtrzymał swój wniosek o przesłuchanie w charakterze świadka S.Z., a także złożył wniosek o ewentualne przeprowadzenie dowodu z ekspertyzy grafologicznej z dokumentu – wykaz nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2007r. sygn. akt III SA/Wa 1379/07 jest bezzasadna. Przewidziana przepisami Działu VII p.p.s.a. instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem wzruszenia prawomocnych orzeczeń sądowych. Służy jedynie w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianych w art. 271- 273 p.p.s.a. Tylko przyczyny wymienione w tych przepisach mogą stanowić podstawy wznowieniowe. W przedmiotowej sprawie Skarżąca jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a,, który stanowi, iż można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. W uzasadnieniu powołanej podstawy wznowienia Skarżąca stwierdziła, że w aktach administracyjnych dokumentujących postępowanie podatkowe zakończone zaskarżoną decyzją znajduje się sfałszowany dokument – Wykaz nieruchomości. Dokument ten był podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Stanowił także materiał dowodowy na podstawie, którego Sąd dokonywał oceny legalności zaskarżonej decyzji. Okoliczność ta - zdaniem Strony - uzasadnia wniosek o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 281 p.p.s.a. na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany. Sąd może jednak po rozważeniu stanu sprawy połączyć badanie dopuszczalności wznowienia z rozpoznaniem sprawy. Niemniej jednak ponowne rozpoznanie sprawy jest możliwe wyłącznie w razie uwzględnienia skargi o wznowienie. Rozpoznanie zasadności podstaw skargi o wznowienie postępowania, czy podstawa ta rzeczywiście istnieje, następuje zatem wyłącznie na rozprawie (v. postanowienie SN z 26 marca 1999r. III AO 5/99, OSNAPiUS 2000/14, poz. 564). Kończy się rozstrzygnięciem merytorycznym: uwzględnieniem wniosku bądź jego oddaleniem. Sąd badając dopuszczalność skargi o wznowienie postępowania stwierdził, że jest ona wniesiona w terminie i powołano w niej ustawową przesłankę wznowienia. Wszelako odnosząc się do merytorycznej zasadności podniesionej postawy wznowienia uznać należało, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy wskazana przesłanka wznowienia w rzeczywistości nie wystąpiła. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje zaś oddalenie wniosku (skargi) o wznowienie postępowania, a nie jego odrzucenie. Tego rodzaju pogląd jest powszechnie przyjęty w literaturze (por. np. H. Jędrzejewska w: Komentarz do Kodeksu postępowania cywilnego, część pierwsza, WP Lexis Nexis, W-wa 2002, s. 872) przy wykładni mającego identycznie brzmienie, jak art. 281 p.p.s.a., art. 411 k.p.c. Strona skarżąca, żądając na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 10 grudnia 2007r., powołała się na sfałszowany dokument, który miał być podstawą wyroku. Przypomnieć w związku z tym należy, że wskazana podstawa zachodzi wówczas, gdy orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym. Jednakże podrobienie lub przerobienie dokumentu stanowi przesłankę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego jedynie w przypadku, gdy prawomocne orzeczenie zostało oparte na sfałszowanym dokumencie, z którego dowód został przez Sąd przeprowadzony w trybie art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. (por. Wyrok NSA z dnia 28 marca 2007r. sygn. I OSK 16/07 publ. LEX nr 334155 oraz J.P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz". Wydanie 2, str. 552, oraz K. Sobieralski: "Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego", Kraków 2003, str. 225). Tymczasem Sąd nie przeprowadzał dowodu z tego dokumentu w trybie art. 106 § 3 i 5 p.p.s.a. Wskazany dokument został bowiem jedynie dołączony do akt administracyjnych. Zarzuty, co do sfałszowania powyższego wykazu nie dają, więc żadnych podstaw do uwzględnienia skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Pozostałe podniesione we wniosku o wznowienie postępowania zarzuty nie mogą stanowić podstawy uwzględnienia wniosku ponieważ nie są to przesłanki wznowienia wymienione w art. 271-273 p.p.s.a. Przypomnieć należy, że instytucja wznowienia postępowania jest środkiem nadzwyczajnym i przepisy jej dotyczące nie mogą być interpretowane rozszerzająco. W przypadku wniosku o wznowienie Sąd ocenia kwestionowane orzeczenie jedynie w kontekście podniesionych podstaw i nie może przy tej okazji dokonywać pełnej ponownej oceny legalności zaskarżonego orzeczenia administracyjnego. Biorąc pod uwagę, że nie wskazano skutecznie przesłanek wznowienia Sąd nie rozpoznawał sprawy podatkowej ponownie lecz na podstawie art. 151 w zw. z 276 p.p.s.a. oddalił skargę o wznowienie.