III SA/Wa 2418/13

Dnia 5 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za czerwiec 2006 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. D. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Skarżąca", "Spółka"), pismem z 24 czerwca 2013 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2013 r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz do zwrotu na rachunek bankowy podatnika za czerwiec 2006 r. W skardze Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") gdyż jej wykonanie może spowodować znaczną szkodę finansową oraz trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca uzasadniając wniosek stwierdziła, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie obowiązkiem zapłaty przez nią zobowiązania podatkowego w wysokości 99.899 zł. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. zajął ponad 1.000.000 zł na zaspokojenie zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] grudnia 2012 r. nr [...] . Dalsza egzekucja może doprowadzić do utraty płynności finansowej Skarżącej i uniemożliwić jej normalne funkcjonowanie w zakresie bieżącej działalności gospodarczej m.in., z uwagi na niemożność regulowania wymaganych zobowiązań wobec kontrahentów oraz pracowników. W konsekwencji może doprowadzić do redukcji zatrudnienia w Hotelu w W. , stanowiącego główny przedmiot działalności Skarżącej i skutkować jej likwidacją oraz utratą zatrudnienia ponad 110 etatowych pracowników. Spółka wyjaśniła ponadto, że jej trudności finansowe są związane przede wszystkim z trwającym "martwym sezonem", podczas którego obroty są znacznie mniejsze niż średnia z całego roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 P.p.s.a. Sąd orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu, ocenia czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy także, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy stwierdził, iż argumenty i okoliczności przytoczone przez Skarżącą we wniosku oraz znane Sądowi z urzędu postępowania w innych sprawach Spółki, wraz zawartą w nich dokumentacją w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji, dają podstawy do stwierdzenia, że w sprawie zachodzą wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd dokonując oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wziął pod uwagę również sezonowy charakter działalności Skarżącej powodujący, że z istoty swej tego rodzaju działalność w określonym okresie wymaga finansowania z przychodów uzyskiwanych w innych okresach. Ograniczone możliwości zarobkowania poza sezonem w połączeniu z niewątpliwą koniecznością przygotowania infrastruktury do sezonu, szczególnie dotkliwymi dla przedsiębiorcy czynią skutki prowadzonej jednocześnie egzekucji. Z wyjaśnień złożonych przez Skarżącą wynika, że nie dysponuje ona środkami finansowymi, które umożliwiłyby jej spłatę żądanych należności w sposób, który nie wywarłby istotnego wpływu na samą możliwość prowadzenia przez nią działalności. Skarżąca wykazała również, że ograniczenie możliwości realizacji przyjętych zobowiązań związane z egzekucją będzie prowadziło co likwidacji działalności, co istotnie spowoduje skutek nieodwracalny. Brak zysków w okresie letnim, wynikający z sezonowości działalności połączony z prowadzeniem egzekucji, może doprowadzić do upadłości Skarżącej, co z kolei pociągnie negatywne konsekwencje nie tylko dla niej, ale również dla jej pracowników. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności stanowią podstawę do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować dla Skarżącej znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Tym samym wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania tej decyzji Sąd uznał za zasadny. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a., Sąd postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.