III SA/Wa 2419/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. GmbH z siedzibą w L. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1784/05 z żądaniem wymierzenia organowi grzywny postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Pismem z dnia 2 sierpnia 2006 roku r.pr. G. D., powołując się na złożone do akt sprawy pełnomocnictwo, w imieniu D. GmbH złożył skargę bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 1784/05 z żądaniem wymierzenia organowi grzywny. Pełnomocnik Skarżącej wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi na poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej oraz przetłumaczonego na język polski dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej osób, które udzieliły pełnomocnictwa. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupelnienie braków formalnych spowoduje odrzucenie skargi. Z poświadczenia odbioru wezwania wynika, że prawidłowo doręczono je pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 sierpnia 2006 r., a zatem wskazany w nim siedmiodniowy termin upływał z dniem 14 sierpnia 2006 r. (poniedziałek). W terminie tym pełnomocnik Skarżącej nie nadesłał żadnego z żądanych dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Z art. 37 § 1 p.p.s.a. wynika, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, doradca podatkowy i rzecznik patentowy mogą sami uwierzytelnić odpisy udzielonego im pełnomocnictwa. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego podpisu strony. Wprawdzie w skardze r.pr. G. D. powołał się na pełnomocnictwo znajdujące się w aktach sprawy, jednakże Sąd stwierdza, że w aktach sprawy brak jest takiego pełnomocnictwa. Kartę 92 akt administracyjnych stanowi natomiast uwierzytelniona kserokopia pełnomocnictwa udzielonego G. D., ale do działania w postępowaniu podatkowym o zwrot podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 r., toczącym się przed Naczelnikiem [...] Urzędu Skarbowego W., w postępowaniu odwoławczym od jego decyzji oraz w postępowaniu skargowym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym na decyzję organu podatkowego II instancji. Jako podstawę prawną skargi złożonej w niniejszej sprawie wskazano art. 154 § 1 i § 6 p.p.s.a. Sąd podziela wyrażany w piśmiennictwie pogląd, że przewidziana w tych przepisach skarga, w której strona żąda wymierzenia grzywny, jest odrębną skargą, inną od skargi w wyniku rozpoznania której wydany został wyrok sądu niewykonany przez organ (B Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz; Zakamycze 2005, s. 348). Zdaniem Sądu opisane wyżej pełnomocnictwo nie może zatem stanowić podstawy do działania G. D. w niniejszej sprawie. Nie ma też do niego zastosowania art. 39 p.p.s.a., jako że postępowanie w sprawie, w jakiej zostało udzielone, zostało już zakończone prawomocnym wyrokiem, a zatem nie mogą być podejmowane "łączące się ze sprawą czynności w postępowaniu", a o takich mowa w pkt 1 ww. artykułu. W rezultacie stwierdzić zatem należy, że brak formalny skargi, w postaci niedołączenia dokumentu pełnomocnictwa oraz dokumentów, z których wynikałoby umocowanie osób do jego udzielenia, istniał i nie został uzupełniony na wezwanie Sądu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.