III SA/Wa 2421/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. reprezentowanego przez kuratora M. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007, 2008, 2009 i 2010 r. postanawia: oddalić wniosek R.G. reprezentowany przez kuratora M. G. (dalej jako: "Skarżący") złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowej w tym podatku za poszczególne miesiące 2007, 2008, 2009 i 2010 r. W piśmie z 7 stycznia 2013 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego – emerytury, wystawionego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Do wniosku Skarżący załączył kserokopie zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem oraz tytułów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), Sąd może wstrzymać, w drodze postanowienia, wykonanie aktu organu administracji publicznej, jeżeli zaistnieją określone w tym przepisie warunki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie wskazać należy, że przedmiotem wstrzymania na gruncie art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jednakże tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy. W rozpatrywanej sprawie Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego emeryturę w sytuacji, gdy przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie umorzenia postępowania oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007, 2008, 2009 i 2010 r. Zauważenia wymaga, że skoro wniosek z 7 stycznia 2013 r. o wstrzymanie wykonania aktu prawnego dotyczy zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego emeryturę - wydanego w postępowaniu egzekucyjnym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm., dalej "u.p.e.a."), natomiast zaskarżona decyzja wydana została, po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p."), to są to dwie odrębne sprawy administracyjne. W ocenie Sądu nie ulega bowiem wątpliwości, że postępowanie egzekucyjne jest odrębnym rodzajem postępowania w stosunku do postępowania podatkowego, na co wskazuje m.in. fakt, że jego wszczęcie następuje według reguł określonych w art. 26 u.p.e.a. Stwierdzić trzeba zatem, że w sprawie niniejszej nie zachodzi tożsamość przedmiotowa spraw, dlatego też zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego emeryturę nie można uznać za akt prawny wydany w granicach tej samej sprawy, co zaskarżona w sprawie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. . W związku z powyższym, nie można zdaniem Sądu orzekać w niniejszym postępowaniu sądowo-administracyjnym o wstrzymaniu wykonania zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego emeryturę, jako wydanym w postępowaniu odrębnym od postępowania podatkowego, które doprowadziło do wydania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie umorzenia postępowania oraz odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007, 2008, 2009 i 2010 r. Sąd mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.