III SA/Wa 2423/10

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty podatku od spadków i darowizn postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1. Skarżąca I. W. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. Oświadczyła, że jest osobą samotną. Źródłem jej utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.700 zł netto miesięcznie, z czego potrącana jest rata 300 zł z tytułu zaciągniętej pożyczki. Poza udziałem spadkowym w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu Skarżąca nie posiada żadnego majątku. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżąca wyjaśniła, że pożyczkę z zakładu pracy zaciągnęła na operację oczu ([...]). Dodatkowo w ostatnim czasie otrzymała skierowanie na kolejną operację, której koszt wyniesie 10.000 zł. Skarżąca przedstawiła zestawienie kosztów poniesionych w związku ze sprawą spadkową. W sumie wydatkowała na ten cel 7.550 zł. Natomiast w sprawie podatku od spadku na rzecz pełnomocnika zapłaciła 200 zł. Skarżąca podała że wydatki miesięczne wynoszą 1.000 zł i składają się na nie czynsz, energia elektryczna, gaz, telefon. Dodatkowo wydaje: na wyżywienie 300 zł, na bilet komunikacji miejskiej 78 zł, na leczenie ponad 200 zł. Pozostałe wydatki wynoszą 200 zł. Skarżąca przedstawiła informacje PIT-11, odcinki płacowe, dokumenty potwierdzające wydatki, zaświadczenia lekarskie, wyciągi bankowe, informację dla pacjentów przed zabiegiem. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z § 1 pkt 2 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (tak w niniejszej sprawie) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. 5. Oceniając wniosek Skarżącej, z punktu widzenia powyższego kryterium, referendarz sądowy stwierdził, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Po pierwsze trzeba mieć na względzie to, że Skarżącej udzielono już prawa pomocy w sprawie III SA/Wa 830/10, zwalniając ją od wpisu od skargi w części wynoszącej 1.400 zł. Po drugie referendarz sądowy doszedł do wniosku, że Skarżąca jest w stanie wygospodarować – z posiadanych środków – kwotę 500 zł należną tytułem wpisu od skargi w niniejszej sprawie, który w chwili obecnej jest jedynym wymaganym kosztem sądowym. Wniosek taki wypływa przede wszystkim z analizy wyciągów bankowych. Wynika z nich, że na rachunku bieżącym Skarżąca posiada kwotę ok. 6.000 zł. Wprawdzie oświadczyła, że czeka ją operacja oka, której przewidywany koszt wynosi 10.000 zł, niemniej wydatek ten w dostateczny sposób zabezpiecza lokata terminowa na sumę ponad 8.100 zł. Oznacza to, że Skarżąca może swobodnie dysponować kwotą co najmniej 4.000 zł. Co więcej taki stan rzeczy utrzymuje się od kwietnia br., kiedy to saldo na rachunku wyniosło ok. 4.500 zł. Po trzecie referendarz sądowy nie podziela poglądu wyrażonego w postanowieniu z 13 maja 2010 r. przyznającym Skarżącej prawo pomocy w sprawie III SA/Wa 830/10, o rzetelnym przedstawieniu jej sytuacji majątkowej. Przeciwnie z lektury nadesłanych pism wyłaniają się następujące nieścisłości: - Skarżąca przedstawiła wyciąg z jednego tylko rachunku bankowego, podczas gdy przepływ środków na tymże rachunku wskazuje, że posiada ona (a przynajmniej posiadała w sierpniu br.) jeszcze jeden rachunek. Na wyciągu widnieją bowiem przelewy, których tytuł Skarżąca oznaczyła jako "przelew na rachunek własny". Ponadto informację o dwóch rachunkach bankowych podała ona także w oświadczeniu o stanie majątkowym z 9.12.2009 r. Ujawniła wówczas, że saldo na tym rachunku wynosi 2.400 zł. Aktualnie saldo to mogło ulec zmianie. Niewykluczone, że rachunek ten zasiliła kwota 8.000 zł, którą Skarżąca wypłaciła z ujawnionego rachunku w dniu 21 stycznia 2010 r. (dane na podstawie wyciągów nadesłanych do sprawy III SA/Wa 830/10). - Skarżąca nie nadesłała zeznań podatkowych. Zeznaniem takim niewątpliwie nie jest informacja PIT-11 wystawiona przez płatnika. Informacja ta obrazuje bowiem wysokość przychodów uzyskanych u danego pracodawcy, nie zaś wysokość przychodów uzyskanych w danym roku podatkowym. Z tych wszystkich względów na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.