III SA/Wa 243/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 400 zł (słownie: czterysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi Skarżąca – E. Sp. z o.o. z siedzibą w W., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2006 r. W piśmie z dnia 11 marca 2014 r. pełnomocnik Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek Skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Sąd, mając powyższe na względzie, stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.