III SA/Wa 2438/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, , po rozpoznaniu w dniu września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji - Pismem z [...] sierpnia 2011 r. S. B. (dalej - "Skarżący"), reprezentowany przez pełnomocnika adwokata M. G., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody, tak majątkowej jak i niemajątkowej, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci narażenia zdrowia w związku z przebytymi zawałami. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż Skarżący nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, jak też nie osiąga żadnych dochodów ze stosunku pracy, czy renty. W rezultacie nie posiada żadnych środków na sfinansowanie ustalonej kwoty podatku wynoszącej ponad 80.000 zł. Skarżący będzie zmuszony zaciągnąć w tym celu pożyczkę, co może doprowadzić Skarżącego w stan zadłużenia, w związku z koniecznością spłaty odsetek. Skarżący ma poważne problemy zdrowotne, co wiąże się ze znacznymi kosztami leczenia i koniecznością korzystania ze specjalistycznej opieki medycznej. Stres związany z koniecznością zgromadzenia znacznych środków finansowych w celu wykonania decyzji, która w odczuciu Skarżącego została wydana bez podstawy prawnej, powiększa ryzyko wystąpienia nieodwracalnych skutków dla zdrowia Skarżącego. W ocenie pełnomocnika Skarżącego, zachowanie status quo do czasu rozpoznania skargi przez Sąd, pozwoli Skarżącemu zagwarantować pełną ochronę procesową i przygotowanie się na finansowe skutki zaskarżonej decyzji bez narażania się na nagłe i niepotrzebne emocje związane z poczuciem krzywdy bezprawnymi działaniami organu podatkowego, które mogą mieć nieodwracalne konsekwencje dla zdrowia Skarżącego. Do wniosku załączono szczegółową dokumentację dotyczącą stanu zdrowia Skarżącego oraz wezwanie do uregulowania należności pod rygorem wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa"). Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 ppsa (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że powołanie przez Skarżącego we wniosku, będącego przedmiotem rozpoznania, przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 ppsa, z należytym uzasadnieniem spełniło ten wymóg. Po rozważeniu całości zgłaszanych argumentów Sąd uznał bowiem, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez egzekwowanie wynikających z zaskarżonej decyzji wysokich kwot, przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd. Zauważyć bowiem należy, iż zaskarżona decyzja nakłada na Skarżącego obowiązek uregulowania zobowiązania w wysokości ok. 85.000 zł. W ocenie Sądu, z uwagi na stan zdrowia Skarżącego oraz brak źródeł dochodu, istnieje obawa, że wykonanie zaskarżonej decyzji może w sytuacji przedstawianej przez Skarżącego doprowadzić do trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższą argumentację, działając na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.