III SA/Wa 2438/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Lucyna Kaligowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi K. K. i B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia zwolnić skarżących od kosztów sądowych i ustanowić na ich rzecz adwokata Skarżący – K. i B. K. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, motywując to brakiem dochodu z małego gospodarstwa rolnego. Wyliczyli mianowicie, że dochód ten wynosi miesięcznie 530 zł. Wśród wydatków wymienili natomiast energię elektryczną (100 zł), wodę, gaz, telefon, Internet (200 zł), ubezpieczenie (260 zł), podatek rolny, leśny (50 zł), dojazd córek do szkoły (200 zł), czesne za naukę córki (200 zł). Do majątku Skarżący zaliczyli m. in. dom, gospodarstwo rolne, budynki gospodarcze. Przedłożyli m. in. zaświadczenia, decyzje przyznające zasiłki i świadczenie wychowawcze. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do Sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy uzależnione jest od spełnienia przesłanki określonej w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.". Zgodnie z § 1 pkt 1 tego artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym (tak w niniejszej sprawie) - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek Skarżących - z punktu widzenia powyższego kryterium - referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Na taką ocenę rzutował przede wszystkim fakt korzystania przez Skarżących ze świadczeń rodzinnych w postaci zasiłków rodzinnych i dodatków do nich oraz świadczenia wychowawczego. Przyznając te świadczenia właściwy ośrodek pomocy społecznej ustalił bowiem, iż Skarżący spełniają kryterium dochodowe. Stwierdził mianowicie, że dochód na jednego członka rodziny wynosi miesięcznie (w zależności od świadczenia) 156,79 zł-187,17 zł. Nie są to zatem kwoty, z których Skarżący byliby w stanie wygospodarować środki na prowadzenie sprawy przed Sądem. Tym samym uznać należało, iż zasadne jest zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie na ich rzecz adwokata. Z tego względu na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.