III SA/Wa 2439/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, Sędziowie Sędzia WSA Marek Kraus, Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia pozostawiającego podanie bez rozpatrzenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dale zwane "SKO"), po rozpatrzeniu zażalenia K.G. , uchyliło postanowienie Wójta Gminy C. z dnia [...] maja 2011 nr [...] w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia podania z dnia 19 kwietnia 2011r. Z motywów postanowienia wynika, że w dniu 19 kwietnia 2011r. do Urzędu Gminy C. wpłynął wniosek K. G. o wydanie zaświadczenia. Wójt Gminy C. pismem z dnia 20 kwietnia 2011 r. wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o podanie celu jego przedłożenia, zaś pismem z dnia 27 kwietnia 2011 r. wezwał go do uiszczenia opłaty skarbowej. Postanowieniem z [...] maja 2011 r. Nr [...] Wójt Gminy C. ww. wniosek postawił bez rozpatrzenia, z uwagi na to, że w wyznaczonym terminie Wnioskodawca nie uiścił opłaty skarbowej za wydanie zaświadczenia. Pismem z dnia 18 maja 2011 r. K.G. wezwał Wójta Gminy C. do ponownego rozpatrzenia jego wniosku i podanie, jaka ma być treść tego zaświadczenia, gdyż nie wie za co ma płacić 17 zł i na jakiej podstawie Wójt chce mu wydać zaświadczenie. Wezwanie to zostało złożone w terminie do wniesienia zażalenia, więc Wójt Gminy C. przekazał je wraz z aktami sprawy do SKO. We wskazanym na wstępie postanowieniu SKO wyjaśniło, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyrażony został pogląd, zgodnie z którym instytucja wezwania do usunięcia braków w trybie art. 169 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) ma służyć usunięciu braków formalnych podania wynikających ze ściśle określonych przepisów, jednak nie może być stosowana, gdy co prawda brak formalny występuje, ale nie niweczy on możliwości rozpoznania sprawy. Skutek w postaci pozostawienia podania bez rozpoznania nie dotyczy bowiem wniosku spełniającego wymogi, które pozwalają na jego merytoryczną ocenę. Dalej organ odwoławczy podał, iż z akt sprawy wynika, że K. G. zwrócił się do Wójta Gminy C. o wydanie zaświadczenia uwzględniającego jego udziały z punktu 1 i 2 orzeczenia Sądu Rejonowego w W. w części 3/20 po J.G. zmarłym [...] stycznia 1987r. i z aktu notarialnego [...] - umowy przekazania gospodarstwa rolnego. Jak wyjaśnił w toku prowadzonego postępowania, zaświadczenie jest mu potrzebne na użytek własny do wpisu w [...] . SKO zwróciło uwagę, że w piśmie z 27 kwietnia 2011 r. wzywającym Wnioskodawcę do wniesienia opłaty skarbowej od złożonego wniosku nie podano przepisów, z których wynika obowiązek zapłaty opłaty. W dniu 28 kwietnia 2011 r. pracownik Urzędu Gminy sporządził notatkę urzędową na okoliczność zwrotu przez K. G. wezwania. Z notatki tej wynika, iż K. G. nie interesuje zaświadczenie wydane na podstawie dokumentów znajdujących się w Urzędzie Gminy i z tego powodu nie będzie uiszczał opłaty skarbowej. SKO wskazało, że z urzędu wiadomo mu, iż K. G. nie zgadza się z danymi zawartymi w ewidencji gruntów, stanowiącymi podstawę wydawania decyzji podatkowych. Z tego powodu od 1999 r. nie odbiera on wydawanych na kolejne lata podatkowe decyzji na łączne zobowiązanie pieniężne. Dlatego organ odwoławczy nakazał organowi pierwszej instancji, aby przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przeprowadził z udziałem Wnioskodawcy postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia w sposób jednoznaczny, jaka jest treść żądania strony i rozważył, czy dane znajdujące się w posiadaniu organu pozwalają na wydanie zaświadczenia o treści zgodnej z wnioskiem o wydanie zaświadczenia, czy też uzasadnioną jest odmowa wydania zaświadczenia o żądanej treści. Ponieważ, zdaniem SKO, rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części należało uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia. Pismem z dnia 16 lipca 2011 r. K. G. wniósł o stwierdzenie naruszenia prawa, podał przy tym w lewym górnym rogu pisma nr ww. postanowienia SKO, tj. [...] . Ponieważ pismo zostało skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i wniesione w terminie do złożenia skargi, potraktowane zostało jako skarga na postanowienie SKO o nr jw. W odpowiedzi na skargę SKO podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 26 marca 2012 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zatytułowanym "Odpowiedź moja odezwa" K.G. napisał: "popieram w całości postanowienie uchylające Wójta Gminy C. z [...] maja 2011 r. Nr [...] [...]". W lewym górnym rogu pisma podał sygn. III SA/Wa 2439. Na rozprawie w dniu 11 maja 2012 r. zapytany przez Sąd, czy popiera skargę K.G. odpowiedział, że skargi nie popiera i oczekuje na rozpatrzenie sprawy przez Gminę. Na pytanie Sądu, czy w związku z tym cofa skargę, K. G. odpowiedział, że cofa skargę i oczekuje na rozpatrzenie sprawy przez Gminę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Co więcej zaskarżone postanowienie, od którego Skarżący cofnął skargę jest korzystne dla Skarżącego. Uchyla bowiem postanowienie Wójta Gminy C. pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek Skarżącego o wydanie zaświadczenia i nakazuje temu organowi merytoryczne rozpatrzenie wniosku. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.