III SA/Wa 244/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Marcin Piłaszewicz po analizie w dniu 28 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o podatku od środków transportowych za 2011 r. p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, o który wnioskuje strona – tj. zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. J. C., na formularzu PPF z 8 stycznia 2012 r., zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Poinformował, ze uzyskuje co miesiąc 1500 zł brutto, ma mieszkanie o pow 40 m. kw. Oraz 2 ha nieruchomości rolnej. Zadeklarował, że "jak tylko sprzeda działkę" wpłaci do kasy Sądu 500,- zł J. C., dalej jako strona lub skarżący, nie nadesłał we wskazanym terminie siedmiu dni, pomimo doręczenia mu wezwania w dniu 27 lutego 2012 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt sądowych (karta 16) – informacji, których referendarz sądowy żądał w wezwaniu z 13 lutego 2012 r. ( wskazanie źródeł dochodów, kserokopii zeznań podatkowych, wyciągu z rachunków bankowych). Referendarz sądowy wskazuje, że jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie jest 500,- zł należne z tytułu wpisu od skargi do sądu i do tej sumy należałoby, gdyby pełna analiza sytuacji materialnej skarżącego była możliwa, odnieść zdolność wygospodarowania należności z posiadanych przez skarżącego środków. Za brak możliwości zgromadzenia środków wymagalnych z tytułu wpisu od skargi nie można uznać posiadania miesięcznych wpływów w wysokości zadeklarowanej w rubryce 10 formularza PPF, tj 1,5 tys zł brutto, ponieważ środki te wystarczają na zaspokojenie wymagalnych kosztów sądowych. Z tych powodów referendarz sądowy zadecydował, na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1, § 3, art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a., jak w sentencji.