III SA/Wa 2440/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia - odrzucić skargę - Pismem z 13 lipca 2016r. adwokat P.G. powołując się na udzielone mu pełnomocnictwo wniósł w imieniu G. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca" lub "Spółka") skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] czerwca 2016r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Do skargi dołączył pełnomocnictwo z 7 lipca 2015r. udzielone przez D.S. jednocześnie informując w skardze, że D.S. zmarł (zgodnie z informacją zawartą w zaskarżonym postanowieniu D.S. zmarł 17 sierpnia 2015r. – str. 4). Ponadto dołączył pełnomocnictwo z 18 lutego 2014r. udzielone adwokatowi P.G. przez R.K.; odpis z KRS Skarżącej (stan na dzień 13 lipca 2016r.), w którym jako Prezes zarządu wpisany jest R.K., a także kserokopie dokumentów, które miały potwierdzać umocowanie D.S. do samodzielnego reprezentowania Spółki po dniu 2 lipca 2015r., tj.: Protokół Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z 2 lipca 2015r., z którego wynika odwołanie z dniem 2 lipca 2015r. R.K. z zarządu Spółki i powołanie z tym dniem D.S. do zarządu Spółki i powierzeniu mu funkcji Prezesa Zarządu, a także umowy zbycia udziałów z 2 lipca 2015r., zgodnie z którą D.S. nabył od J.K. 1 udział o nominalnej wartości 50 zł w Spółce pod firmą G. sp. z o.o. (za cenę 1 zł) oraz umowy zbycia udziałów z 2 lipca 2015r., zgodnie z którą D.S. nabył od R.K. 99 udziałów o nominalnej wartości 50 zł każdy w Spółce pod firmą G. sp. z o.o. (za kwotę w wys. 50 zł). Na wezwanie Sądu z 9 listopada 2017r. pełnomocnik Spółki przy piśmie z dnia 17 listopada 2016r. przedłożył odpis zupełny z KRS dot. Spółki. Następnie w odpowiedzi na wezwanie z 29 listopada 2016r., przy piśmie z 8 grudnia 2016r. przesłał poświadczone za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa z 18 lutego 2014r. oraz 7 lipca 2015r. Na podstawie zarządzenia z 16 marca 2017r. pełnomocnik Spółki, pismem z dnia 20 marca 2017r., został wezwany do uzupełnienia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu Protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z 2 lipca 2015r. oraz umowy zbycia udziałów zawartej 2 lipca 2015r. pomiędzy J.K. a D.S. oraz pomiędzy R.K. a D.S.. Dodatkowo pełnomocnik Spółki został poinformowany, że organem uprawnionym do uwierzytelniania dokumentów jest notariusz (art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991r. - Prawo o notariacie, tekst jedn.: Dz. U. z 2008r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.). Ww. wezwanie zostało doręczone na adres pełnomocnika Skarżącej w dniu 23 marca 2017r. Pismem z 28 marca 2017r. pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o przedłużenie o kolejne 7 dni, tj. do 6 kwietnia 2017r., terminu nadesłania żądanych dokumentów. Następnie przy piśmie z 6 kwietnia 2017r. pełnomocnik Skarżącej nadesłał poświadczone za zgodność z oryginałem dokumenty, o które był wzywany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, wzywa się o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni, o czym stanowi art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.". W sytuacji nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy zauważyć, że w rozpoznanej sprawie w wezwaniu z 20 marca 2017 r., skierowanym do pełnomocnika Skarżącej, wskazano sposób usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu Protokołu Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki z dnia 2 lipca 2015r. oraz umowy zbycia udziałów zawartej 2 lipca 2015r. pomiędzy J.K. a D.S. oraz pomiędzy R.K. a D.S. W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie, tj. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując o rygorze odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 marca 2017r. Siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 30 marca 2017r. Pełnomocnik Skarżącej, pismem z 29 marca 2017r. (data nadania w urzędzie pocztowym), złożył wniosek o przedłużenie, do 6 kwietnia 2017r., terminu do nadesłania żądanych dokumentów. W tym miejscu odnosząc się do wniosku pełnomocnika Skarżącej o przedłużenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 84 p.p.s.a. przewodniczący może z ważnej przyczyny przedłużyć termin sądowy z urzędu lub na wniosek strony zgłoszony przed upływem terminu, a także skrócić termin sądowy na wniosek strony. Trzeba wskazać, iż przedłużać lub skracać terminy sądowe może również Sąd. Należy mieć na uwadze, iż terminy procesowe dzielą się na ustawowe i sądowe. Pierwsze są wyszczególnione w ustawie i nie mogą być przez Sąd przedłużane lub skracane. Drugie natomiast wyznaczane są przez Sąd lub Przewodniczącego i mogą być w zależności od okoliczności przedłużane lub skracane. Przykładem ustawowego terminu jest m.in. siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi. Nie może więc być on przez Sąd wydłużany, czy skracany na podstawie art. 84 p.p.s.a. W związku z powyższym wskazać należy, że w wezwaniu z 20 marca 2017r., skierowanym do pełnomocnika Skarżącej, wskazano sposób usunięcia braków formalnych skargi. Wezwanie zawierało pouczenie o skutkach niewykonania wezwania we wskazanym terminie, tj. w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, informując o rygorze odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 marca 2017r. Siedmiodniowy termin upływał więc w dniu 30 marca 2017r. (czwartek), natomiast braki formalne uzupełniono dopiero w dniu 6 kwietnia 2017r. W związku z powyższym uznać należało, że braki formalne skargi uzupełniono po terminie. Uwzględniając powyższy stan faktyczny i prawny Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.