III SA/Wa 2445/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak, po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. A. M., P. M. spółka jawna o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółka jawna A. M., P. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty równicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc oraz kwoty podatku od zapłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - A. spółka jawna A. M., P. M. dalej "Skarżąca", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2013 r. w przedmiocie określenia kwoty równicy podatku do przeniesienia na następny miesiąc oraz kwoty podatku od zapłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2009 r. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku powołała się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Skarżącej. Wskazała się na swoją sytuację majątkową opisaną we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podniosła, iż nie posiada majątku trwałego a jednocześnie jest obciążona zobowiązaniami kredytowymi na rzecz Banków na kwotę ponad 1.5 mln zł. Spółka nie posiada na rachunkach bankowych wolnych środków pieniężnych na uiszczenie wpisu od skargi. Z uwagi na powyższe oraz wysokość ustalonej przez organy podatkowe należności do zwrotu przez Skarżącą stwierdziła, że wyegzekwowanie przedmiotowej należności spowoduje całkowitą niewypłacalność Skarżącej a co za tym idzie doprowadzi do konieczności ogłoszenia jej upadłości. Przy piśmie procesowym z dnia 18 października 2013 r. Skarżąca załączyła, m. in. deklaracje VAT-7, zeznania podatkowe wspólników, wydruk bilansu oraz rachunku zysków i strat za okres od 1 stycznia do 31 sierpnia 2013 r., wyciąg z rachunku bankowego należącego do spółki, zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego z dnia 17 stycznia 2013 r. z dnia 8 kwietnia 2013 r. oraz z 18 lipca 2013 r. wystawione wobec Skarżącej na kwoty odpowiednio 1.586.872,91 zł, 216,578,88 zł oraz 1.217,088,39 zł, wezwanie do wykupu weksla na kwotę 620.175,46 zł, wezwanie do zapłaty oraz nakaz zapłaty wydany w postępowaniu nakazowym na kwotę 169.724,66 zł. Skarżąca poinformowała także, że z powodu braku środków pieniężnych straciła możliwość prowadzenia dalszej działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyty w art. 61 § 3 p.p.s.a. zwrot "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności" oznacza, że orzeczenie uwzględniające taki wniosek ma charakter fakultatywny, a więc może, lecz nie musi być wydane nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w tym przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. W ocenie Sądu, okoliczność, na którą powołuje się pełnomocnik Skarżącej, a mianowicie zagrożenie, że na skutek dalszej egzekucji Spółka zostanie postawiona w stan upadłości, nie została dowodowo wykazana. Wykazanie takich okoliczności mogłoby polegać na uprawdopodobnieniu, że w konkretnej sytuacji wyegzekwowanie zobowiązań podatkowych na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, spowoduje szkodę inną niż tylko pomniejszenie majątku o kwotę tych zobowiązań lub wywoła skutki niemożliwe do odwrócenia przez zwrot tych kwot, w sytuacji gdyby w wyniku kontroli sądowej okazało się, iż decyzje podatkowe ustalające ich wysokość były wadliwe. Analiza sytuacji majątkowej Skarżącej wskazuje, iż skala prowadzonej przez nią działalności gospodarczej jest znaczna. Sąd zauważa, iż przedłożone do akt sprawy deklaracje VAT-7 wskazują na zmniejszanie się obrotu spółki, jednakże nie można, pominąć okoliczności, że w 2012 r. spółka ta osiągnęła ponad 140 000 zł dochodu, przy przychodach sięgających prawie 40 mln zł (39 717 682,18 zł). Ponadto należy wskazać, iż z przedłożonych zeznań podatkowych nie wynika, czy faktyczne zaprzestanie działalności (na które wskazuje Skarżąca) ma charakter trwały, brak sprzedaży dotyczy bowiem wyłącznie sierpnia 2013 r., tj. ostatniego miesiąca, za który spółka przedstawiła deklarację VAT-7. Zauważenia wymaga również, że zgodnie z przedłożonym bilansem na dzień 31 sierpnia 2013 r. spółce przysługiwały należności krótkoterminowe na kwotę 2 253 698,59 zł, w większości z tytułu dostaw i usług. Należy podkreślić, że spółka wykazuje stratę z działalności rzędu prawie 63 000 zł, natomiast zysk z lat poprzednich wyniósł 830 862,97 zł. Ponadto Skarżąca posiada znaczne środki pieniężne znajdujących się w kasie i na rachunkach (ponad 780 000 zł). Natomiast wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 478.003 zł. Wykazanie w danym roku podatkowym straty nie musi bowiem oznaczać utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę. Przedłożone dokumenty świadczą o prowadzeniu działalności, z której uzyskiwane są znaczne przychody. Nadto, w przypadku podmiotów prowadzących działalność gospodarczą właściwą dla oceny ich sytuacji finansowej nie jest kategoria "dochodu" (rozumianego jako nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania), lecz "przychodu". W sprawie nie może mieć decydującego znaczenia fakt zajęcia praw majątkowych stanowiących wierzytelność z rachunku bankowego Skarżącej w odniesieniu do skali działalności Skarżącej nie musi doprowadzić do ogłoszenia upadłości. W tej sytuacji zdaniem Sądu Skarżąca nie wykazała, by prowadzenie egzekucji spowodowałoby dla niej trudne do odwrócenia skutki czy groźbę wystąpienia znacznej szkody. Wskazać także należy, iż egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji we wskazywanej we wniosku o wstrzymanie wykonania formie, czy też, spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot. W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie wypełniają, określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.