III SA/Wa 2462/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, po rozpoznaniu w dniu 27 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. K. dalej jako "Skarżący" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za 2006 r. W skardze zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji" na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 oraz art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej: "p.p.s.a.". W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż decyzje organów podatkowych w przedmiocie odpowiedzialności Skarżącego uznać należy za przedwczesne. W tym zakresie przywołał argumentację dotyczącą meritum sprawy. Zaznaczył, iż w chwili obecnej nie dysponuje środkami umożliwiającymi dokonanie zapłaty należności w ramach solidarnej odpowiedzialności ze spółką. Podkreślił, iż od dnia doręczenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. podjął działania mające na celu uzyskanie kredytu bankowego, z którego mogłaby zostać dokonana jednorazowa spłata jego zobowiązań w stosunku do S. Sp. z o.o. Z tego względu przedwczesne wykonywanie działań mających na celu wykonanie decyzji, w tym, w szczególności, wszczęcie postępowania egzekucyjnego, mogłoby być źródłem poważnej szkody oraz prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków dla Skarżącego. Wszczęcie ewentualnego postępowania egzekucyjnego może znacząco utrudnić prowadzenie przez Skarżącego bieżącej działalności gospodarczej, która przynosi dochody umożliwiające dokonanie w krótkim okresie czasu spłaty zobowiązań w stosunku do S. Sp. z o.o. Skarżący dysponuje składnikami majątkowymi umożliwiającymi pokrycie zobowiązań w stosunku do S. Sp. z o.o., w tym nieruchomością. Wskazał, iż podjęte starania w celu pozyskania środków ze sprzedaży tej nieruchomości nie przyniosły na dzień dzisiejszy rezultatu. Zbycie zaś tych składników majątkowych mogłoby, co ma miejsce szczególnie często przy sprzedaży egzekucyjnej, doprowadzić do uzyskania ceny znacząco odbiegającej od ceny rynkowej, tj. ceny rażąco niskiej. Zdaniem Skarżącego w tym zakresie wstrzymanie wykonalności decyzji służyłoby również przyspieszeniu całego postępowania - rozumianego jako prowadzonego w celu uzyskania zaspokojenia należności publicznoprawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 61 § 1 p.p.s.a. zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być szczegółowo uzasadniony. Konieczna jest też spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy, tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza, że niniejszej sprawie Skarżący nie powołał okoliczności, które wskazywałyby, że egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia, czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody. O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można natomiast mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, niepubl.). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że z natury obowiązku nałożonego z mocy zaskarżonej decyzji (zobowiązanie o charakterze pieniężnym) wynika możliwość restytucji stanu sprzed wykonania decyzji. O ile po rozpoznaniu skargi okaże się, że przeniesienie na Skarżącego odpowiedzialności za zaległości podatkowe było niezasadne, ewentualne wyegzekwowane środki pieniężne będą mogły być mu zwrócone. Z tego względu nie zaistniały określone w art. 61 § 3 ustawy przesłanki ochrony tymczasowej. Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepubl.). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mógł brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącego o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji