III SA/Wa 2471/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na uchwałę Rady Gminy Kadzidło z dnia 10 grudnia 2019 r. nr XVII/139/2019 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stawki takiej opłaty, częstotliwości i trybu uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami, określenia opłaty podwyższonej oraz zwolnienia za kompostowanie bioodpadów w przydomowym kompostowniku postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz J.J. kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. J. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, stawki takiej opłaty, częstotliwości i trybu uiszczania opłat za gospodarowanie odpadami, określenia opłaty podwyższonej oraz zwolnienia za kompostowanie bioodpadów w przydomowym kompostowniku. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 15 grudnia 2020 r. wezwano skarżącą J. J. do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 lutego 2021 r. skarżąca J. J. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie oraz odpis zarządzenia zostały doręczone skarżącej J. J. w dniu 8 lutego 2021 r. (k. 30 akt sądowych). Skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie swojego numeru PESEL. Skarżąca J. J. uiściła natomiast w dniu 11 lutego 2021 r. wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 P.p.s.a., które w tej sprawie nie występują. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (Hanna Knysiak-Molczyk (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205). Z powyższej definicji jednoznacznie wynika, że podpis musi być własnoręczny. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. W myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Przepis ten w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi, w sytuacji, gdy brak był istotny, a wezwanie precyzyjne i prawidłowo doręczone obliguje wojewódzki sąd administracyjny do odrzucenia skargi, nie dając sądowi żadnego w tym względzie wyboru. Jak natomiast stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z kolei art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez własnoręczne podpisanie skargi lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza skargi oraz wskazanie swojego numeru PESEL i pouczona o skutkach niezastosowania się do wezwania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącej J. J. w dniu 8 lutego 2021 r. (k. 30 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do usunięcia ww. braków formalnych skargi rozpoczął zatem bieg 9 lutego 2021 r. i upłynął 15 lutego 2021 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Skarżąca J. J. do tego dnia nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu w zakresie braków formalnych skargi, uzupełniła zaś w terminie wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł. Na marginesie należy wspomnieć, że J. J. i M. G. wniosły w istocie dwie skargi, tylko formalnie połączone jednym pismem. Nie oznacza to jednak, że jest to jedna skarga. Należy zatem przyjąć, że jest to połączenie skarg w jednym piśmie (art. 57 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie bowiem uprawnienia lub obowiązki skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest uchwała nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] grudnia 2019 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, ustalenia stawki tej opłaty oraz określeniu terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłat za gospodarowanie opłatami komunalnymi, określenia trybu opłaty podwyższonej oraz zwolnienia za kompostowanie bioodpadów w przydomowym kompostowniku. Postępowanie sądowe w tej sprawie zostało zainicjowane na skutek skargi złożonej wspólnie przez obie skarżące. W tej sytuacji nie można uznać, że ich uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, a ich współuczestnictwo ma charakter materialny. Zauważyć należy, że każda ze skarżących posiada odrębną legitymację do zaskarżenia przedmiotowej uchwały wynikającą z obowiązku gminy organizacji odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkają mieszkańcy (art. 6c ust. 1 w zw. z art. 3 ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Dz.U. z 2018 r., poz. 1454 ze zm., dalej "u.c.p.g."). W myśl zaś art. 6h przedmiotowej ustawy, właściciele nieruchomości, o których mowa w art. 6c, są obowiązani ponosić na rzecz gminy, na terenie której są położone ich nieruchomości, opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Rada gminy, w drodze uchwały dokonuje wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustala stawkę takiej opłaty (art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.). Oznacza to, że współuczestnictwo skarżących w tej sprawie ma charakter formalny. W konsekwencji skarżące, każda z osobna, zostały wezwane do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Ponieważ skarżąca J. J. nie usunęła braków formalnych skargi, podlegała ona odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.