III SA/Wa 2476/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r. oraz za 2009 r. postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, skarżący – A. O. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał na pogorszenie jego sytuacji finansowej oraz konieczność utrzymywania małoletniego dziecka. W wykonaniu zarządzenia z 15 października 2015 r. skarżący został wezwany do złożenia wniosku na urzędowym formularzu PPF oraz do nadesłania dokumentów dotyczących jego sytuacji finansowej. W odpowiedzi skarżący złożył wniosek na urzędowym formularzu. W jego uzasadnieniu ponownie wskazał na pogorszenie sytuacji finansowej. Wyjaśnił również, że ewentualna konieczność poniesienia kosztów sądowych zmusi go do zaciągnięcia długoterminowego zobowiązania, które łączyć się będzie z dodatkowymi kosztami takimi jak odsetki. Ponadto skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką. Nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Nie uzyskuje dochodów ani nie ponosi wydatków. Z uwagi na fakt, że oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego został on wezwany do nadesłania, w terminie 7 dni: zeznań podatkowych skarżącego oraz osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe za 2014 r., wskazania i udokumentowania wszystkich źródeł utrzymania skarżącego oraz osób prowadzących ze skarżącym wspólne gospodarstwo domowe (wynagrodzenie za pracę, renta, zasiłki, inne świadczenia), nadesłania wyciągów z rachunków bankowych skarżącego oraz osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe za ostatnie trzy miesiące, przedstawienia zestawienia wysokości miesięcznych dochodów i wydatków składających się na bieżące utrzymanie skarżącego i osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym. W odpowiedzi skarżący wniósł o przedłużenie, o dodatkowe 7 dni, terminu na przedłożenie dokumentów. Jednocześnie wyjaśnił, że nie posiada rachunków bankowych i nie osiąga dochodów. Zarządzeniem z 17 listopada 2015 r. przedłużono skarżącemu termin sądowy do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń do dnia 24 listopada 2015 r. W odpowiedzi skarżący nadesłał zeznanie podatkowe za 2014 r. Wyjaśnił ponadto, że w 2015 r. nie uzyskał żadnych dochodów, ale spodziewa się maksymalnie 5.000 zł dochodu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: W niniejszej sprawie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. w zakresie częściowym. Przepis art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – P.p.s.a.), stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże (podkreślenie własne), że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W związku z powyższym to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że sytuacja finansowa, w której się znajduje uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy. Jak się podkreśla w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt II FZ 781/05) stwierdzenie wystąpienia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy wymaga zestawienia wysokości środków, jakimi strona dysponuje z wysokością kosztów, do których poniesienia zobowiązana jest na danym etapie postępowania. Ciężar wykazania tych przesłanek spoczywa na stronie skarżącej. Ocena przytoczonych przez nią okoliczności należy natomiast do Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 14 lutego 2005 r., sygn. akt FZ 760/04). Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie, oświadczenia skarżącego zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych. W związku z tym, w celu dokonania rzetelnej oceny sytuacji materialnej skarżącego, referendarz sądowy, na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 § 1 P.p.s.a., wezwał go do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy o stosowne oświadczenia i dokumenty. Z tego obowiązku skarżący nie wywiązał się. Z kolei w swoich oświadczeniach skarżący konsekwentnie podtrzymuje, że nie uzyskuje żadnych dochodów i nie posiada oszczędności. Przy czym jednocześnie skarżący nawet nie próbuje wyjaśnić w jaki sposób pokrywa niezbędne do życia wydatki, chociażby na wyżywienie, mieszkanie oraz jakie źródła dochodów pozwalają mu na partycypowania w kosztach utrzymania dziecka. Taka postawa skarżącego bezsprzecznie świadczy o braku podstaw do przyznania mu prawa pomocy. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.