III SA/Wa 2478/15

Dnia 14 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Skarżąca – M. J. , wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. W skardze Skarżąca zawarła ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W osnowie wniosku podniosła, że przedmiotowa decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż zobowiązanie podatkowe Skarżącej uległo przedawnieniu. Skarżąca wskazała przy tym na toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym postępowanie w sprawie o sygn. akt K 31/14. Skarżąca podniosła ponadto, że wykonanie zaskarżonej decyzji w kwocie 276.005 zł może doprowadzić do nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia skutków u Skarżącej oraz spowoduje realną szkodę w jej majątku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi, o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten sąd. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 p.p.s.a. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu sąd ocenia, czy w sprawie zaszły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać decyzja nakładająca zobowiązanie podatkowe, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy również, iż samo powołanie się na ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku, a tym bardziej nie obliguje sądu do poszukiwania takich okoliczności z urzędu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć trzeba, że Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając jednak wnikliwie swojego wniosku. Podkreśliła jedynie, że zaskarżona decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa, gdyż zobowiązanie podatkowe Skarżącej uległo przedawnieniu. Ponadto wykonanie decyzji w kwocie 276.005 zł może doprowadzić do nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia skutków u Skarżącej oraz spowoduje realną szkodę w jej majątku. Z powyższego Skarżąca wywiodła zatem, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa w pierwszej kolejności, że przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje się oceny prawidłowości i legalności zaskarżonej decyzji, jako, że przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a, nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2004 r. o sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04). Powyższe oznacza, że argumentacja Skarżącej kwestionująca prawidłowość prowadzonego w stosunku do niej postępowania podatkowego (wskazująca na przedawnienie zobowiązania podatkowego), jako pozostająca bez związku z przesłankami wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz odnosząca się do przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie, była bez znaczenia w toczącym się postępowaniu wpadkowym w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji. Przechodząc dalej Sąd stwierdza, że Skarżąca w istocie nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na wystąpienie niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w jego sprawie. Skarżąca nie wskazała nawet, na czym szkoda taka lub trudne do odwrócenia skutki, miałby w jej przypadku polegać. Nie dołączyła także do wniosku żadnych dokumentów, które pozwalałyby Sądowi na dokonanie oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd nie stwierdził ponadto, aby dokumenty znajdujące się w aktach sprawy, czy to sądowych, czy też administracyjnych, uprawdopodobniały twierdzenia Skarżącej o grożącym jej niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji. W świetle powyższego stwierdzić trzeba zatem, że Skarżąca nie wykazała zajścia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających przyznanie jej ochrony tymczasowej. Wyjaśnić należy na koniec, że egzekwowanie zaległości podatkowych co do zasady powoduje dolegliwość w postaci uszczerbku finansowego, który ponoszony przez Skarżącą przy regulowaniu zobowiązań podatkowych, nie jest pojęciem tożsamym z groźbą spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzenia znacznej szkody. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia tej decyzji Skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 1562/11). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd postanowił o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.